Değil miydin sen türap?
İns yaptı ya seni Rab!
Madem öyle ey nefsim;
Gayrı bırak ona tap!
Yüce kıldı şanını!
Cüzi bir zahmet için, mahrum kaldın rahmetten
Böyle yapmak bir kula, kar-ı akıl olamaz!
Varsa çok kar sonunda; korkmamalı külfetten!
Meşakkatten kaçınan, asla nimet bulamaz!
Çok mu zordu dayanmak, 30 günlük açlığa?
Elbet bir gün ölecek, anasından her doğan!
Gelir gelmez gerçeği, ariflere der doğan.
Terhis emri yukardan, kimse karşı koyamaz!
Keşke erce gitseydi; doğduğunda er doğan.
Boş mu yoksa o ser’in?
Düşünsene az derin!
Uygun mudur de yerin?
Kendine gel ey hoca!
Kayma lütfen sol uca!
Menfaatse kıstasın, fersah, fersah dur ırak!
Zira öyle sevmekler, atim için bir tuzak!
Seveceksen sadece; Allah için sev beni!
Çünkü ancak şu sevgi, edecektir yüzü ak.
Tehdit eder şu çağı, en onulmaz bir illet!
Sarmış koca cihanı, en pisinden bir zillet!
Hak dininden ıramak, hasta etmiş halkları!
Dönmez ise gerçeğe; iflah olmaz şu millet!
Dert olmuştur bana inan!
Ne olacak senin halin?
Hiç olur mu böyle iman?
Aşmış boyu kem vebalin!
Çoktan geçti tövben bini;
O, terhisken mü’mine;
Ne korkarsın ölümden?
Tabi isen Hak dine?
Ne korkarsın ölümden?
Nesi var ki korkacak?
Çıkma dünya turuna!
Mutsuz isen bize gel!
Koyma işi yarına!
Hemen bugün bize gel!
Diyorsan ki; gönlüm dar;
Ey biricik İlah’ım;
Hiç olur mu ins dinsiz?
Binler hayret Allah’ım;
Nasıl yaşar kul sensiz?
Aklın yolu bir madem;
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!