Allah varken şeytanı, dost mu kıldın ey insan?
Hem de onca nimeti, etmiş iken o ihsan!
Mümkün değil akile, mantık dışı şu tercih!
Olur, ancak deliysen veyahut ta bi-ruhsan?
Ey akıldan fukara, malca zengin maskara;
O malını harcayıp, git kendine us ara!
İdrak yoksa içinde; neye yarar bir kafa?
Öylesine denilir; ahmak ya da, mankafa!
Dinin aslı zan değil, Ayet, Hadis, Edille;
Mü’min şunu bilmeden, konuşursa gaf eder!
İnat edip sen yine, yazar isen o dille;
Korkarım ki, yaratan; seni bir gün mahveder!
Elbet odur evrende, sevilmeye en layık;
Söyler misin bay münkir; İnkarına ne sebep?
Varsa haklı gerekçen, de ki; buna şu sebep!
Dinden çıkma boşuna, makul neden olmadan!
Yapar bunu sadece; Hak düşmanı bir nadan!
Zaman ahir zamandır, hız kazandı sınavlar;
Hele, hele kadınlar; çok zorluyor beşeri!
Her şey ile imtihan, her safhada sınav var;
Ve bir kısım nisa’lar; tevlitteler çok şerri!
Etmiş arzı istila, ardan yoksun kişiler;
Ey fitnenin menşei, ins kılıklı parazit!
Ey ekpek-ül küpeka, adı bizden kara it!
Yeter artık kalpleri, bulandırıp bozduğun!
Bir an önce geberip; yerin olan nar’a git!
Bırak oyun oynaşı;
Bil vazifen bu değil!
şuurla doldur başı;
Dön Rabbine ve eğil!
Onca ikram ihsanın;
Bu caddeden ayrılma, berdevam ol yoluna!
Kulak asma denene, zira tarzın pek doğru!
Bence felah isteyen; şu tarikte buluna;
Tabi isen Resule; bil sülukun çok doğru!
Biz dünyayla heder olduk
Kurtulana helal olsun
Onu sevip bela bulduk
Sevmeyene helal olsun
Yaktı bizi onun aşkı
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!