Abbas Paksoy Şiirleri - Şair Abbas Paksoy

Abbas Paksoy

Hayatım gitti, boşa.
Şeytan, beni kandırdı.
Usandım, koşa koşa.
Şeytan, beni kandırdı.

Cahil idim, aldandım.

Devamını Oku
Abbas Paksoy

Sevmek, pembe alevle yanmak,
Sevmek, yanarken kar’da donmak,
Sevmek, yaşarken dal’da solmak,
Sevmek, yoktan sana var olmak.

Sevmek, acı’lara katlanmak,

Devamını Oku
Abbas Paksoy

Çok ağladım, nöbet’lerimde.
Koşup, sana varmak istedim.
Yara’larım, hayli derinde.
Koşup seni, görmek istedim.

Şemalin, göz’üme tütüyor.

Devamını Oku
Abbas Paksoy

On dördünde, çiçek gibi açarlar.
Etrafına, gülücükler saçarlar.
Öpmek isteyince, öte kaçarlar.
İşte o zaman, sevmek ister insan.

Yüz’üne baktıkça, dalan hayal’e,

Devamını Oku
Abbas Paksoy

Sevmişim
Sevmişim, bir zalimi bir kere.
Vursa da beni, yerlerden yere.
Aşkımdan, asla vermem bir fire.
Gönlüme olamıyorum, hâkim.
Sen mi olacaksın, bana hâkim.

Devamını Oku
Abbas Paksoy

Tabiplerin başı, sen isen,
Kim saracak yaramı, şeydoş.
Şeytanlardan akan, gen isen,
Kim saracak yaramı, şeydoş.

Kötülük yolunda bitmişsin.

Devamını Oku
Abbas Paksoy

Anamı da, beleşe aldın.
Balıklama, üstüne daldın.
Çocuklar verip, baba oldun.
Buda mı? Yalan, söyle hocam.

Beni, dünya’ya niye saldın.

Devamını Oku
Abbas Paksoy

Istırap mı, yoksa keder mi? .
Bahtım mı, talih mi, kader mi? .
Sarhoş mu,şaş mı, derbeder mi? .
Sor hele, şuna bir derdini.

Boynunu neden, böyle bükmüş.

Devamını Oku
Abbas Paksoy

Bütün sevdiklerim, hain çıktı.
Yön’ümü döndümse, öte baktı.
Bit’li çakal’ın, koynuna aktı.
Sakın, derdimi sormayın, bana.

Güzel’i görünce, gülüm açtı.

Devamını Oku
Abbas Paksoy

Kahpeler, gene kalleşlik etti.
Yedi şehidim, Cennet’e gitti.
Türk Milletinin, canına yetti.
Tokat’ın hesabını, sor Paşam.

Açılım; Aldı gitti, başını.

Devamını Oku