Abbas Paksoy Şiirleri - Şair Abbas Paksoy

Abbas Paksoy

Bir gün görmedim, koynuna girip de.
Koklamadım, gül’lerini derip de.
Hiç dolaşmadım, el ele verip de.
Bir canım var, al oda senin olsun.

Bahar geldi geçti, beni sormadın.

Devamını Oku
Abbas Paksoy

Neyleyim ki, parayı pulu.
Ben de oldum, kulların kulu.
Gidemez olmuşum, düz yolu.
Düz yollar, senin olsun evlat.

Altıma serseler, yün halı,

Devamını Oku
Abbas Paksoy

Bakma öyle, şaş göz’lerinle.
Seviyorsan, bir şeyler söyle.
Sen misin, bana bakan öyle.
Dur, ben miyim, yoksa sen misin? .

Kır kaş’larını,çatıyorsun? .

Devamını Oku
Abbas Paksoy

Uzun mu, kısa mı bilemem.
Bu yollarda, asla gülemem.
Vaktim gelmeyince, ölemem.
Bu yollar, böyle nasıl yollar.

Cahil; cahil, âlim de, cahil.

Devamını Oku
Abbas Paksoy

YOLLAR BAĞLI
Bir yol vardır, göremiyorum.
Yollar bağlı, geçemiyorum.
Sırrına da, eremiyorum.
Yollar bağlı, geçemiyorum.

Devamını Oku
Abbas Paksoy

YOKTUR ŞÜPHEM
Özgürlük için, çıktık biz bu yola.
Yoldaşım; Sakın ha verme, bir mola.
Peştamalın, yaralarına dola.
Bu vatan bizim, yoktur, hiçbir şüphem.

Devamını Oku
Abbas Paksoy

Akılbali olduktan beri.
Sözüm, özüm, yüzüm gülmedi.
Âşık oldukça, döktüm ter’i.
Sözüm, özüm, yüzüm gülmedi.

Geçim yükü, Bindi başıma.

Devamını Oku
Abbas Paksoy

Yolundayız Atam
Toplanırdık, okul avlusunda.
Dik dururduk, istiklal marşında.
Ay yıldızlı, bayrağın karşısında.
Senin yolunda, yürüdük ATAM.

Devamını Oku
Abbas Paksoy

Zamane insan’, bilmez halinden.
Sen de anlamazsın onun dil’inden.
Faydalanmak istersen, çöplüğünden,
Paha biçip de, satar insanoğlu.

Eğer ki cebi, para’yla doluysa.

Devamını Oku
Abbas Paksoy

Dostlarım; Beni derde koydu.
Şifa diye, zehir içerim.
Özümü, oyuk oyuk oydu.
Şifa diye, zehir içerim.

Hışımla; geldiler, yanıma.

Devamını Oku