Çok ağladım, nöbet’lerimde.
Koşup, sana varmak istedim.
Yara’larım, hayli derinde.
Koşup seni, görmek istedim.
Şemalin, göz’üme tütüyor.
On dördünde, çiçek gibi açarlar.
Etrafına, gülücükler saçarlar.
Öpmek isteyince, öte kaçarlar.
İşte o zaman, sevmek ister insan.
Yüz’üne baktıkça, dalan hayal’e,
Sevmişim
Sevmişim, bir zalimi bir kere.
Vursa da beni, yerlerden yere.
Aşkımdan, asla vermem bir fire.
Gönlüme olamıyorum, hâkim.
Sen mi olacaksın, bana hâkim.
Tabiplerin başı, sen isen,
Kim saracak yaramı, şeydoş.
Şeytanlardan akan, gen isen,
Kim saracak yaramı, şeydoş.
Kötülük yolunda bitmişsin.
ŞEKER
Bir kez, gerisine döndü teker.
Ben seni yerim, sen beni şeker.
Ağzımda yiyemez oldu, şeker.
Ben seni yerim, sen beni şeker.
Selam olsun, geline, kıza.
Mızrapla, dokunsunlar saza.
Görüşürüz, gelecek yaza.
Yaza çıkan, canlar öğünsün.
Ne çabuk geçti, günler böyle.
Sen Bizde
Tak tak vurdun, barışık kapımıza.
Sen geldin girdin, insanlık yapımıza.
Hak selamı verdin, topumuza.
Bir insan gibi, buyur ettik seni.
Sen Değimlisin
Sevgilerimiz, oldu yalan.
Arkamdan da, yaparsın plan.
Beni, yoldan yollara salan,
Söyle bana, sen değil misin?
Cahil ile yoldaş olursan.
Sende şaşırırsın, yolunu.
Öğüdü, cahilden alırsan,
Sende şaşırırsın, yolunu.
Dost diye, cahili bulursan.
SEN GÜL YETER
Aşk’ın, beni ağlatıyor.
Ben ağlayım, sen gül yeter.
Gülmen, özümü dağlatıyor.
Ben ağlayım, sen gül yeter.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!