Gidecek yerin mi yok da
Yerli yersiz geliyorsun aklıma
Unuttu sandığım o eski halinle
Dolaşıyorsun içimde adım adım hâlâ
Yine düştün aklıma Gecenin bir yarısı
Şimdi hangi sözle anlatayım sana
Adını her andığımda
Doluyor cümlelerimin içi
Sızlıyor yüreğimin kemikleri
Geleceğim diyorsunya Gel sevgili
Açık gönlümün kapısı
Sen sevdasına kandığım sevdamın hası
Yüzün gözlerimin en güzel Manzarası
senden kalan umutlarım dı
Beni bu hayatta ayakta tutan
Aklına bile getirmedigin Vefasızlığını
çıkacaktır elbet karşına
bir bir sana hatirlatan
Gitmeyi Öğreniyorum
Gitmeyi öğreniyorum,
Düşe kalka, yorulsa da dizlerim.
Her sarsıntı bir iz bırakıyor ruhumda,
Her ayağa kalkışta biraz daha büyüyorum.
Çık gel gönlümün şehrine ey yarr..
Sokakta kaldırım taşları sevinsin
Papatyalar taçlansın gülüşünle..
Yorgun duvarlar sana boyansın
Adını fısıldasın cam kenarları
Gül kokar geçerler sessiz sokaklardan
Ne bir adları vardır, ne de izleri
Bir bakışta yazılır yürek defterine
Kimse bilmez, kaç şiirlik gizleri
Penceremde asılı kaldı günün son ışığı,
Odanın köşelerine sindi görünmez bir toz bulutu.
Masada tek bir bardak, içinde soğumuş bir çay,
Duvarlar, anlatılmamış hikayelerin sessiz şahidi.
Sokaktan geçen ayak sesleri yabancı,
bilemedim sevgili
bana sevda mıydın
yoksa imtihan mı
öyle bir yara actinki yüreğimde
söyle bize ayrı kalmak mı yakıştı
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!