Saatler usulca düşerken geceden
Adını fısıldıyor Rüzgar penceremden
Ellerin uzak yollar bitimsiz
Ama bilirim sabırla gelen herşey eşsiz
Her adımda biraz daha sana
uzun bir yolculuk hasreti var içim de
gitmek istiyorum yüreğimin
yüreğine değdiği yere
bellimi olur belki cok severiz
iyi geliriz birbirimize
Ben bir adam sevdim
Sakalına kadar aşık olduğum
Baktığımda yüzünün her kıvrımına
Sevmek için bir sebeb bulduğum
Ben bir adam sevdim
Yüreğim yana yana alışıyorum yokluğuna
Hiç kolay olmuyor, bildiğin gibi değil
Her gece adını fısıldıyorum karanlığa
Sanki duyarsan geri dönersin diye değil…
Gözlerim takılıyor gölgelere, sokağın ucunda
Şey ben yine bildiğin gibi
Yine sensiz sessiz ve çaresiz
Senden sonra ben hep kimsesizim
Tam alıştım derken sensizliğe
Anıların kırıyor yüreğimin kemiklerini
Yenik düşüyorum sensizliğime
Aynı sokak, aynı kapı, aynı tanıdık eşik...
Adımlarım ezberlemiş yolu, benden habersiz.
Ama ben bıraktığın o aynadaki suret değilim,
Bakışlarım sana değiyor da, görmüyorsun;
Ben en bildiğin yerde, en bilmediğin haldeyim.
Göğüs kafesine yakın bir yerde..!
Ufacık bir yerim..
Bir yerim olsun isterdim
Ne zaman özlesem seni
Başımı koyup ruhumu dinlendireceğim...
Boğazımın tam ortasında
Yutkunamadığım bir hüzün var
Ne sesim çıkıyor, ne gözüm ağlıyor
Sanki kelimeler düğümlenmiş soluk boruma
Biriktikçe içimde sustuklarım
Her nefes, biraz daha yanıyor canım
Ne zaman hüzünlü bir
Şarkı dinlesem
Buğulanıyor gözlerimin içi
Hissettiğim acının çaresizliğimin
Tarifi yok
Kırılıyor vücudumun bütün kemikleri
Bir insanın yüreği
nekadar kaldırabilirse
Okadar hasretim sana
Nereye bakarsam bakayım
Ben yine gelmeyeni bekleyerek
Dalıyorum uzaklara
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!