Zeynep Beşen Şiirleri - Şair Zeynep Beşen

haydi
bas git seni benden
ve ben ezileyim görünür kazadan ötürü
kimse sormaz zatı nasıl öldü

ben kendimin umrumda değilim

dünyanın bütün evleri üstüme yıkılıyor!
sen yoksun!
ceset yığını gözlerim
bir sen diriliğinde sen yoksun!
bir çay,yok yere soğur hiç durmadan
nefesinin yokluğunu

sen öyle gül kurusu gözlerinle gezinirken avuçlarımda
bu yüreğimde tutuşan kıvılcımlar da ne.
bir ara gel bu dünya vaktiyle bana
bu yaşadıklarım sen harfinden dökülüyor içime
anlayamıyorum
bir zahmet değil bu sefer yok olmaz bir zahmet kurtarmaz bu özlemi.

şarkılardaki hicabı gün yüzünden kovdum
ikide üç nakarat olup dilimde dolaşmayasın
iliklerime işlenen kansere dönüşmeden bit/sen.
rızalığı var gönlümün, sana yenilmeden git/sen.
tutarsız gibi görme beni
utanırsın benden, aşkımın haddi aşar geçer seni kırmızılaşır sın sen.

hani sen konuşuyorsun ya
o an, bir başkalaşıyor yaşamak!
renkler iki kat yoğunlaşır
mevsimler belirginleşir
yağmur başka
gök başka

sende biliyorsun leylim
seni seviyorum
sonra güneşin yüzüne bakmayı
güneşe selam salmayı
ve çocuklara sarılmayı sevdiğim gibi
seviyorum leylim seni.

ceza gibi yokluğun!
biraz merhamet etsen diyorum
ya dur!
etme!
çok özledim seni.
aşk merhamet barındırmasın içimizde.

nerede bir sürgün görsem
dilime küfür biriktirmiyorum artık
içimde de ki dayanılmaz kahır bunu engelliyor bilin!
hiç kimse boş yere uğraşmasın
daha on bir yaşını yeni yaşayan
fatıma'nın gözlerindeki hali unutturamaz

içime baktığım da
öfke yoktu
kin yoktu
haset yada husumet yoktu
içime baktım
acıma yoktu

Sana inanmayı biraktigimdan beri
Daha iyi biriyim ..
Artık sevsen ne olur
Sövsen ne olur
Ne tesiri olur ..
Kime etkisi olur ..