Zeynep Beşen Şiirleri - Şair Zeynep Beşen

günlerden temmuzdu kış olmasına rağmen
sonra şiir olup bana düşüyordun
neye baksam
adı sen diye okunuyordun
hiç şikayet etmedim okudum.
bir harfini dilime vursam;

seni unutmak mı
bizi az da olsa tanıdın sa
unutmak mı sorusunun cevabını da
ezberine yerleştir
çünkü bu konuda ezber bozmuyorum
bu bir iddia değil

sana gel dememenin verdiği hazla
seni bu gün yeniden bir başka seviyorum..
ağzımın tadısın bilmelisin..
yeni çıkan yeşiller gibisin
seni seviyorum..
senin bilmediğin bir kokun var..

Ne müthiş bir his bu !
Kalbim yerini belli ediyor seninle.

Hem seni bildiğim hal de
Gördüğüm hal de
Aklım da yazılı olduğun hal de ..

Yazmak ispat etmektir,
yazmak kanıtlamaktır,
yazmak işaretini belli etmektir,ki işaretim bellidir.
yazmak artık ne olacaksa olsun demektir.
yazmak korkunu içinden atmaktır.
yazmak aşikar etmektir,

hangi ara bu kadar sindin bana ?
şu geceler gibi
hani şu geceler ,insanı gerçeğine erdiren geceler..
ve hangi ara söylesene bu kadar karıştım sana ?
sesine sinmiş gibiyim ,sesimden hissediyorum bunu.
gözüne ilişmiş gibiyim,görüdüğümde biliyorum bunu.

her düştüğünde yeniden kalkarsın
her kırıldığında yeniden toparlanırsın
şiddeti ve yahut sayısı hiç önemli değil!
sırf o istedi diye güçlü olursun
yeniden yaşarsın
her gün yeni gün gibi

seni görünce gülümseyen kalbimi
gel de bir ara bana açıkla
yüzündeki mevzileri seyrederken
yenildim sana
söyle kutlu gece
bu yüzündeki sevda izlerini

Umursamaz,biri degilim,
Mesela gözlerini çok umursuyorum,
Ya da kendine has duruşunu,
Oda olmazsa öyle kendice bakışını ,
Değilim umursamaz biri .
Koyunun da uyandiracagim çok uykular var,

Seni kim özlesin!
Sadece adın aklıma yerleş ke olup
Yüreğimde atıyor diye
Ciğerim e oturup yangınlar çıkartıyor sun diye
Sonra o yangınlara gözlerimden rahmet ler yağıyor diye.
Durup durdugun yerde yüzüme sevinç