Zeynep Beşen Şiirleri - Şair Zeynep Beşen

anber kuşağında uykusuna daldığım düşüm,
dünya hülyasında uynamadığımsın ki uykusuzum,
ıtır çiçeğinin dibine sen döşedim bir miktar ki,şimdi hepsi sensin.
nakaratlarda andığımsın ki,adına türkü okunduğum.
ızdırabını şenlik saydığım ki adımsın,adsızlığımsın
buralarda buluşamadığım sesimden bir parçamsın ki,ötelerde ne olursunlarımsın.

Içimden sana yâr diyesim kaçıyor tutsana!
Çimlere düşen çiğ damlası gibi
Içimde bi daha bi daha
Mağlup olsana
Dağ olsa devrilir kalbim
Ellerinin arasına

yorulduğum yerlerimden
ellerimden sarıldım sesine
uyudum dinlendim!
kalktım dinlendim
sen bilmezsin kaç kere.
sakin bir gecede,

Göksel tanrıların
Duygusal tramvalari
Yer yüzü esmalarinin
Birikmiş akımları.

Kırmızıya çalar pembe renkli elleri ,

Gün yüzeyden sökülünce
Ay açılır geceye.
Gözler yumulur çoğu yerde
Ağızlar susar kimi zaman
Akil us tahtasını cebine koyar bu dem de .
Dağlar uykuya yatar köpekler ulur.

Azerya sen dağlarına çekildiginden beri
Daha gün başıma doğmadı benim
Yüksektir bilirim göz uçların
Ah azerya hiç bilmedin sen
Ben uçurum diplerinin kanatli kurduyum
Çek gözlerini gözlerimden

Azerya Sana o bicagi ben verdim
Vermesine de; kalbimdeki ipini sen kestin.. burasininda(gönül ( bir sonu yok ki
arayıp bulum seni ,
göğsümün içine yeniden düğüm edeyim.
sanada gel denmez gayri
Ruhumuzdaki bağı sen kestin.

Ah Azerya !
Sen anasindan daha yeni dogan
Bir uveyiksin kucağıma
Daha, kanı üzerimde kurumayan
Durmadan doğan
Doğan durmadan

Sen bilemiyorsun Azerya
Sen o kuş yuvası gözlerini kısınca
Ne kadar uykusuna yatmış kuş varsa ..
Hepsi bir bir uyanıyor düşünden..
Gözlerin diyorum azerya
Gözlerin

Sen şu boğazıma yedi düğümle boğum boğum dolandıran
Biliyorum azerya
Biliyorum kaçış yok aşktan ..
Şimdi sen düşün
Sen ağla buna sen yan ..
Tüm taşlarını; dizdim bir bir ellerine