Zeynep Beşen Şiirleri - Şair Zeynep Beşen

sevgilim geceye açan tüm laleleri yak!
bir müddet ölmeye gidiyorum ben,
ve ben buralar da yokken üşümeni istemem
şimdi sen üstünü başını örtmez sin
biliyorum yokluğumdan üşürsün sen
bende olmamam yanın da

Bu bir veda
Yanıl ma !
Bir gece gündüzünden ayrılıyor say biraz da .
Kırma kendini
Yıpratma da ..
Anla beni !

Yoruldum
Ve kaybolmayi ben istedim .
Hiç bir yöne adım atmak istemiyorum
Bu çaresizlik değil
Vazgeçmek
Bana doğru yürümeyen her şeyden

sen bizi ne sandın bilmem ama
biz seni aşk bildik
öyle yaşadık öylede gömüleceğiz.
öyle durma üzülüyorum sana
tetiğe bastığın anda bitti bu sevda unutma.
bu arada bedenimden ılık ılık akan şeyde ne

senden fazla bir şey istemiyorum lika
sadece yüzüm sana bakarken eskisin
acısıyla tatlısıyla
sana bakarken eskisin istiyorum yüzüm.
seni özleminde bir sonu olmalı
ama ellerinde

Seni özlemiyorum .
Sadece ,birazdan bin katı fazla ,
Burnum da tütüp ,
Ruhum da ışıldıyor sun.
Sonra gözlerim de
İstemsizce su birikintisi oluşuyor.

şimdi bir veda düşün en güzelinden
sonra ellerine koy
mahşere değin çınlasın dursun yüreğinde
merak etme
mahşerin ilk gününde
kurtaracağım seni bu sevgimden

Buluşalım senle
Kimsenin olmadığı o yerde
Yanyana göz göze el ele.
Buluşalım seninle
Kimsenin olmadığı o yerde
Buluşalım seninle

Kabul etmem lazım
İnandığı saydığın için gönlüne ihanet ettin .
Uyanık saydın kendini
Bizi güya kendince cennete erteledin
Burası çok komik.
Bil bakalım ne oldu?

en son gözlerine kadar yorulduğumu bilirim,
ellerine kadar uzandığımı,
kalbine kadar sevdiğimi,
yanına kadar geldiğimi bilirim ben.
senin varlığından sonrasını sorma bana,
ey gözlerinde ceylanlar gezindiren.