Külüne döndüğüm dilber,
Közüme estin, savruldun! ..
İlk olmanın sevdâ payı,
Gözüme estin, savruldun! ..
Mümin ona derler ki hatasını fark eder;
Varsa kem iptilası yüksünmeden çark eder;
Sağlığının zekatı sayar bu tasarrufu,
Düşkün ve yetimlere gönüllü infak eder.
* İnfak: Karşılık gözetmeden yapılan mal ve para yardımı.
Belagat esriği sözde Simyacı,
Fıtratında saklı rengi bulur mu?
İçten çürüttüğü kelam ağacı,
Aşı boyasına kefil olur mu?
Sessiz adımlarla yürür gölgeler,
Karınca kibrini karataşta gör!
Yaşamadan olmaz, tasavvuru güç,
Gönül erbabıyla birlik koş da gör!
İlim zor, san'at zor, esaret kolay;
Hay gönül, nedir bu aşkın emelin! ..?
Kabına sığmayıp taşıyorsun sen! ..
Yılkı atlarından yeğin cedelin,
Yarış bitse bile koşuyorsun sen! ..
Salıncak kurmuş da söğüt dalına,
Yorgunluk atıyor "terni" can;
Esiyor bir yeşilden öbürüne;
Bugünü kurtarmış anlaşılan.
Titreyen son anında cümle güzelliklerin,
Sencil düşüncelerle yorumladığım kimdi?
Bilmiyorum diyorsan, ilk menzile dön şimdi:
Al deveyi kucağa, bin karınca sırtına*,
Sezgi dil sefer eyle Kaf Dağı’nın ardına! ..?
Hayat, özde tek bir cümle,
Ârif olan, “den-den” geçer.
Her varlığın aslı, aşktır,
...nokta...(n) okta... benek, sünek,
O’nca sevgi, bunca emek,
Bâzen, sen gözüyle “bîz”den,
Bizim kuşak bir âlem, sözü ters-yüz ederler;
Yahşiden yaman anlar, apaşa civan derler...
Teşbihin yanlışından eğretileme yollu,
Katrandan kel alaka, sedire divan derler...
Uluğ Türkistan’ın soylu gönenci,
Düştü de toprağa alnı soğudu;
Kamalgan utancı Kamambal Dağ’da
Solan güne karşı kurtlar uludu...
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!