Yusuf Berkman Şiirleri - Şair Yusuf Berkman

Akım için de akım...
Bu alemde bir ben varım.
Yavaştan uzayın, yavaştan,
Yoksa çıktığınız Biiip tıkarım,
T.C. toplum aaa yeeee!

Bir köşede sen,
Üzerinde siyah bir elbise.
Umutlar biriktirmişsin gözlerinde,
Kalbinde söylemeye çekindiğin birkaç kelime...
Nasıl da geçti çocukluğun ve gençliğin söyle!

Masanın kare kenarlarında bekliyor daktilo; o sağır ve beyaz bekçi.
Düşünceler, uykumuzu soğuk bir bıçak gibi tam ortasından bölüyor.
Sıfırın sağında biriken o devasa, o dilsiz ve ağır boşluk;
Hesaba gelmez bir kederin, rakamlara sığmayan uğultusu mudur yoksa bu?

"İyiyim" diyorsun, ceketinin cebinden bir şehir düşüyor yere,

Ömrün Son Talanı, Pazar Yeri Burası,
Bedelini Ödemeden, Ucuzundan Kapanın Elinde Kalan Değerlerim Var,
Sevgilerim En Olgunundan Çok Erdemli,
Umutlarım Kaliteli Yüzde Yüz Yerli,
Hele Hayat Dolu Gülüşüm Bir Kez de Olsa Yakından Görülmeli,
Ucuza Gidiyor Kalbimin En Derinlerinden Gelen Gözyaşlarım Kapış Kapış!

Ömrün son talanı, pazar yeri burası,
Bedelini ödemeden, ucuzundan kapın.
Kelepir sevgilerim var tezgâhta,
Umutlarım kaliteli, yüzde yüz yerli...
Hele hayat dolu gülüşüm,
Bir kez olsun yakından görülmeli.

Hüzünlüdür Gitmeler,
Ve Gün Gelir Gider İnsan Herşeyden Vaz Geçer,
Bir Yaradanından Bir de Yavrusundan Geçemez,
Geçer Anadan, Babadan, Bakmaya Kıyamadığı Yârdan,
Aramakta Bulur Mutluluğu Gün Gelir İnsan,
Korkar Kendiyle Baş Başa Kalmaktan,

Autumn is exactly what it means—the fall of the year,
The finest blueprints of loneliness and goodbyes appear.
This season cracks the door to grief, saying hello to the departures...
Even though my hands freeze, I don’t put 'em in my pockets no more,
My weary body thinks it’s warming up, but I'm freezing to the core.
Lying to myself again, keeping up the disguise,

Nerede o hayranı olduğum gülümsemen?
Kim örttü üstünü, kim gizledi sevinçleri bizden?
Hayaldi mutlu bir yaşam, düştük en derine,
Yine bir sevdanın sonrasındayım, bak ellerime...

Nerede o bakmaya doyamadığım gülüşün?

Bakın ve görün, bu benim kendi zaferim,
Kuralları ben koyar, ben bozup geçerim.
Sizin "biz" dediğiniz o silik kalabalıkta,
Ben tek başıma, en büyük eserim!

Varlığım bir lütuf, bakışım bir buyruk;

Gece bile sırtını döndü, yüzüm karanlık.
Uzak bir diyar burası, herkes yabancı.
Herkesin bana sırtını döndüğü bu yerde,
İçimde bir çocuk bağırıyor hâlâ:
"Kurtarın güneşli sabahları"
Unuttum, ne demek şimdi bu...