Kulağıma fısıldıyor yaşamak.
Zamanın öğrettikleri aklımda.
Korkuyorum —
Tanımadığım, derin bir keder var içimde.
Yalnızlığım,
Alışmıştık Tozlu Sahnelerdeki Ahlı Oyunlarda Oynamaya, Kâh Hayatımıza Girenler, Kâh İse KADER Vururdu Sırtımıza, Arada Bir Işık Bize Doğru Döner Kamaşırdı Gözlerimiz, Kabarırdı Göğsümüz O Zamanlarda, Yaradan Bizi de Yüceltiyormuydu ki Yoksa Arada? Belki de O Günler Bizim Günlerimiz di Kimbilir? Anlamazdık, Anlamak İstemezdik, Sadece Başkalarını Eğlendirmek İçin Var Olan Galiba Sıradan İnsanlardık "FİGÜRAN", Kumaşı Acıdan Biçilmişdi Elbisemizin, Karalar İşlenmişdi İlmek İlmek Anlımıza, Kim Ya da Kimler Layık Görmüştü Bize Bu KADERİ Yaşadığımız Hayatta? Biz ki ADEMİN Soyu Sevginin Çocukları, Kutsal Kitaplar Bahsederken Bizlerden Yazardı "Yüce Yaratılmış Varlıklar", Doğduk Ağladık, Çocuktuk Düştük Kanadık, Olmadı Yaralarımızı Saranımız, Bir Defa Okşanmadı Başımız, Büyüdük, Henüz Baharken Dünyamız Sevdayı Tanıdık, Uzun Gecelerde Hayaller Kurduk!.. Hele O Hayallerdeki Düşler Ülkesi Ve Kalbimizdeki Peri Kızı İmgesi Ne de Güzeldi, İçtiğim Sigarada Derin Bir Nefesmiydi Yoksa Sevgi? Ya da Uykusuz Gecenin Sonunda ki Sabahlara Derken Merhaba Gözlerimden Akan Bir Damla Yaşta Dilden Dökülen Bir KEŞKEmiydi ki? Çok Erken Uyandık, Uyandırıldık Düşlerimizden, Hep O Özlemini Kurduğumuz, Gelipte Gözlerimizden Akan Yaşı Silecek Diye Ümit Ettiğimiz Peri Kızları Hiç GELMEDİ, Hangi Kabak Arabalarıyla Hangi Şatafatlı Balolardaydılar? Kirletilmek İçin Soysuz Soyluların Kapısında Sıradaydılar, Kimbilir Belki Rastlantısal Ya da Kötü Bir Şakasıydı Hayatın Kimbilebilir? Hıçkırıklar Düğümlerken Boğazımızı, "Bir Dahamı Asla, Asla Bir Daha" Diyerek Kendimize Ucuz Yalanlar Söylerdik, Biz Çiçekler Açar Bir Kenardan Usulca Bakardık Hayata, Ömür Azgın Bir Irmağın Üstündeki Yaprak Gibi Sürüklenirken Bizi Bekleyen Acı Sona, Biz Hep Umutlar Büyütürdük İçi Boş Kocaman Umutlar! KÜÇÜCÜKTÜ Çiçeklerimiz, Acıttılar Bizi, Kopardılar Çiçeklerimizi, Akarken Gözlerimizden Yaşlar Karşımızdakiler; Bir de Bize "Siz Derdiler!.. Siz Aşktan Ne Anlarsınız? Siz ki Napolyon, Siz ki Sezar" Görmediler, Göremediler Asla, Öyle Bir Kalpti ki Figüranda ki; Tek Sevgiye, Bir Tek Sevgiliye Açılan Kapısı Vardı, Olmadı Yol Gecen Hanı, Kırıldı, Döküldü Parçalandı Ama Sevgilinin Varlığı Kutsaldı, Ucuz Romanlardaki Fahişeler Orada Yer Bulamazdı, Elbet Bir Gün, Bir Gün Toplanan Leylekler İle Göçecekti Bu Diyardan FİGÜRAN, Hak Etmeyen İnsancıkların Zavallı Gönül Konağından, Usulca Çekerek Kapıyı Sessizce Olacaktı Gidişi, İncitmeden, Kırmadan...
Kaç Zamandır Durdu Vakit,
Yollar Üzerime Üzerime Geliyor,
Ben Duruyorum,
Bir Gariplik Sezinliyorum Kendimde,
Ergenlikte ki Hislerim Gibi Duygularım Karmakarışık,
Yıkıyorum Dünü ve de Bugünü Temiz Yarınlar Uğruna,
İstesek de İstemesek de Yürürlüğe Girmişti Kirlilik Bir Kere,
Gülümserken İnsancıklar Beyaz Yüzleriyle,
İyiler Uzun Zaman Önce Sinmişti Bir Köşeye, Sindirilmişlerdi Öylece,
Parçaladım Tutup da Geceyi,
Ardında Bir Umut Bulurum Diye!
Kanayan Avuçlarımla Araladım Çaresizlik İçinde, Kucağımda Kaldı Kimsesiz Bir Gün Doğumu Her Seferinde,
Fakirligimi pay ediyorum!
Haksızlık etmeden bölüştürüyorum günlere,
Susuzluğum artıyor,
Hasretini kana kana içiyorum,
Ve açlığım sürekli aklımda!
Sevgiye açlığım sevilmeye!..
"Yaşamak Dünyadaki En Nadir Bulunan Şeydir,
Çoğu Kişi Sadece Var Olur" Demiş Oscar Wilde,
Sanırım Var Bile Değildim?
Düşünceler Yumağının İçerisine Sıkışıp Kalmış Bir Birey!
Gece Üstümü Örterken, Ben Sabaha Aşık Olmuştum, Sabahın Bir Tek Benim Olmasını İstemenin Aptalca Olduğunu Bilirdim,
Ama Sabahın Bana Getirmediği Sevgiliye Duyulan Özlemim Bastırırdı Tüm Duygularımı,
Çok Sıkıldım Bu Gün Yine,
Bir Tutam Özledim,
Güldüm,
Aynada Baktım Kendime,
Sonra Farkettim,
Baktığım Adam Hasretlerde,
Dön Dünya, Doğ Güneş O Günüm Gelsin
Sevinç Göz Yaşlarımın Gönlüme Dolduğu Gün
Matemden Elemden Eser Kalmasın
Gerçekle Yalanın Karıştığı Gün
Gurbet Gönlümde Yara Kanı Dinmeyen
Başım ağrıyor,
Mutluluk benimle değil artık,
Tekil Yalnızlığım,
Ömrümün kanayan yarası belki de.
Kalabalıklar içinde doğuşum,
Düşüncelerimiz hiç olmadığı kadar sisli—
Az çok birbirimize benziyoruz,
ama kendimize hep yabancı.
Bir miyiz gerçekten?
Sen, ben ve o!
Kendi karşısında da durabilmeli bazen insan,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!