Yunus Emre Kulakoğlu Şiirleri - Şair Yun ...

Kadınları mı, ormanları mı, okulları mı, çocukları mı, hayvanları mı koruyalım?
Aslında bu sorunun tek bir cevabı yok; çünkü hepsi birbirine bağlı, hepsi aynı zincirin halkaları.
Kadınları korumak demek, toplumun vicdanını korumak demektir.
Ormanları korumak demek, nefesimizi, geleceğimizi korumak demektir.
Okulları korumak demek, bilginin ışığını, yarının umudunu korumak demektir.
Çocukları korumak demek, insanlığın en saf gülüşünü, en temiz yarınını korumak demektir.

Umudunu kaybedince
insan bir anda yıkılmıyor.

Önce yarınlarını kaybediyor.
Sonra sabahlarını…
Sonra bir zamanlar

Bir zamandır kendime bile uzağım,
İçimde yaşayan adam çıkıp gitmiş sanki.
Ardında bana benzeyen bir yüz bırakmış,
Ben o yüzü taşıyorum şimdi.

Her şeyi unutalım,
adlarımızı, yüzlerimizi, geçmişte bıraktığımız izleri.
Sanki hiç tanışmamışız gibi,
ama aynı zamanda yeniden tanışacakmışız gibi.

Bir gün karşıma çık,

İnsan gençken önünde uzun yollar olduğunu sanıyor,
Her yolun bir gün kendisine çıkacağını.
Sonra bazı yolların daha ilk adımda bittiğini öğreniyor,
Bazı vedaların daha yaşanmadan başladığını.

Ben elimden geleni yaptım,

Yazmak istemediğim hâlde yazıyorum.
Çünkü kelimeler bazen yara gibi,
kaşıdıkça kanıyor, sustukça kabuk bağlıyor.
Ama ben sustukça içimde bir şeyler çürümeye başlıyor.
Bir mezarlık gibi bedenim,
her düşünce bir taş,

Salon sessizdi.
Işıklar çoktan sönmüş,
perdede yalnızca solgun bir ışık kalmıştı.
Ben gelip bir koltuğa oturdum.
Kimse yoktu yanımda.
Ne bir ses,

Kır kalemi, Hâkim Bey...
Çünkü bana verilen hükmün adı bir mahkeme değildi.
Adı, sevdiğim insanın sessizce arkasını dönmesiydi.
Ben hiçbir suç işlemedim.
Sadece yanlış kalpte doğru kalmayı seçtim.
Hepsi bu.

Ben seni sevdim
Ömrüme ayrılık düştü.
Vuslat diye bekledim seni,
Payıma hasret düştü.

Sana bir ömür yetermiş gibi

Bu dünyadaki en zor şey ne diye sorsalar,
Nefes almak derim, yaşamak daha da zor.
İnsan bazen öyle yorulur ki hayattan,
Kendi kalbinin atışı bile yük olur.

Sabahları uyanmak eskisi kadar kolay değil,