İlk Defa Gibi Şiiri - Yunus Emre Kulakoğlu

Her şeyi unutalım,
adlarımızı, yüzlerimizi, geçmişte bıraktığımız izleri.
Sanki hiç tanışmamışız gibi,
ama aynı zamanda yeniden tanışacakmışız gibi.

Bir gün karşıma çık,
gözlerinde hiçbir yük olmasın,
ne eski hatıralar,
ne yarım kalmış cümleler.
Sadece yeni bir başlangıcın sessizliği olsun.

Ben sana yeniden ismimi söylerim,
sanki ilk defa söylüyormuşum gibi.
Sen bana yeniden bakarsın,
sanki ilk defa görüyormuşsun gibi.
Ve biz,
birbirimizi hiç tanımamış iki yabancı gibi,
ama aynı zamanda çoktan tanışmış iki ruh gibi
otururuz aynı masaya.

Her şeyi unutalım,
kırgınlıkları, suskunlukları,
geceyi bölen sessizlikleri.
Bir defterin boş sayfası gibi,
hiç yazılmamış, hiç çizilmemiş,
sadece bekleyen bir beyazlık gibi.

Ben sana yeniden sorarım..
“Kimdin sen?”
Sen bana yeniden cevap verirsin..
“Benim adım, senin unuttuğun yerde saklı.”
Ve biz,
birbirimizi yeniden tanımanın garip huzurunda
uzun uzun susarız.

Her şeyi unutalım,
çünkü unutmak bazen yeniden doğmaktır.
Her şeyi unutalım,
çünkü yeniden tanışmak bazen en büyük vedadır.
Ve biz,
birbirimizi yeniden tanırken,
aslında kendimizi de yeniden buluruz.

Bir gün,
belki aynı sokakta yürürken
göz göze geliriz.
Sen bana gülümser,
ben sana adımı söylerim.
Ve o an,
her şey yeniden başlar.
Ama bu kez,
hiç bitmeyecekmiş gibi.

Bir gün,
belki aynı gökyüzüne bakarken
aynı yıldızı seçeriz.
Sen dilek tutarsın,
ben sessizce beklerim.
Ve o yıldız,
bizim yeniden tanışmamızın
tek tanığı olur.

Her şeyi unutalım,
çünkü unutmak bazen en büyük armağandır.
Her şeyi unutalım,
çünkü yeniden tanışmak,
bir ömrün en anlamlı başlangıcıdır.
Gel unutalım herşeyi gel ..
#EMRE