Yücel Özkü Şiirleri - Şair Yücel Özkü

NiSAN
Desem ki, vakitlerden bir nisan akşamıdır;
Bahar kıpır kıpır yürür dallarda,
Kuş sesleri çarpar içime,
Rüzgâr, senden esen en ferahlatıcı serinliktir.

NİSAN SABAHI
Sade bir sabah,
Baharın ilk nefesi içimizde.
Tomurcuklar uyanıyor,
Gökyüzü maviye gülüyor,
Ufuk ve deniz buluşuyor sahilde.

NİSAN TADI
Nisan sabahı ılık bir yağmur,
Güneş bulutları aralar.
Yeşil dallar çiçeğe durur,
Toprak kokar avlularda.

NİSAN YAĞMURUNDA HÜZÜN
Memleketimde mevsimlerden ilkbahar,
Aylardan nisan…
Harıl harıl yağan bir yağmurdan
Islanıyoruz usulca.

NOKTANIN ARDINDAKİ AH
Ne kalem dokunabildi yarama,
Ne kelimeler tercüman oldu ahıma.
Ünlem şaşkın kaldı sözlerimizde,
Bir noktanın ardına sakladık ahımızı.

OCAK
Ocak gecesi; dışarısı ayaz,
içimdeki sessizlik üşüyor.
Sobada köz var ama
yüreğimdeki boşluk
kül tutmuyor.

OCAK TADI
Ocak sabahı sert bir ayaz,
Güneş buzlu cam ardında.
Kar örtmüş yolları gece,
Buz parlar avlularda.

ÖDÜM KOPUYOR
Sende gördüğümü görecekler diye ödüm kopuyor,
Bir bakışım içimdeki sırrı yakıyor.
Adını saklarım suskun gecelerin içine;
Konuşsam, dünya uyanıyor.

ÖDÜNÇ
Gel gelelim beter,
Bize kısmetmiş bu hâl.
Ölüm altı okka koymaz adama,
Asıl susmak ağır,
Beklemek müthiş.

ÖĞRETMENİM
Öğretmen nefestir açılan her çiçeğe
Açıldıkça can olur
Işığı saçılır her yere
O yüreği titreyen alevdir her yüreğe