Yücel Özkü Şiirleri - Şair Yücel Özkü

ÖTE YANI
Gecenin karanlığını bir ses böler,
Derinden yankılanır,
Sessizliğin kıyısında dururum.
Sensizlik çöker içime
Ağır bir gece gibi.

ÖTE YANIM
İçimde dinmeyen bir sızı,
Adını anınca derinleşir.
Sakladığım ne varsa içimde,
Gözlerin değince dile gelir.

O YÂR GELİR
Yaz iner dağlardan, serinlik dolar,
Bir çiçek açar dalında, yüreğimde bahar olur.
Adın düşse geceme, yıldızlar ışık saçar,
Kalbim sana doğru sessizce yol bulur.

OY GÖNÜL, OY
Çekilmedik dert mi kalır,
Oy gönül, oy.
Gönül kimi sevse yanar,
Dönülmedik yol mu kalır?

ÖYLE BİR GEÇER Kİ ZAMAN
Akşam çökerken
Gözlerimden sessizce akar yıllar
Benden kalan
Yalnızca hicran, hüzün, hasret

ÖYLE BÖYLE
Milyarlarca ihtimalin içinden geçip
Sana düşmekmiş kaderin sessiz niyeti
Kalbim adını bir dua gibi ezberledi
Dünya, sen gelince kendi suskunluğuna çekildi…

ÖYLE İŞTE
Yüzüm güler, içimde akşam,
Bir gölge iner sesime.
Kimse bilmez hangi sessizliğin
Gece boyu dokunduğunu içime.

ÖYLESİNE DEĞİL
Öylesine sevmedim seni,
İçimde büyüyen bir dua gibi.
Sessizliğin bile konuşur bende,
Adın kalbime yazılı sanki.

ÖYLESİNE YAZMAK
Seni özledim
Düştün yine hatıralarıma
Şiir yazarken adın düştü dilime
Yaktın yüreğimi sızı diye

ÖYLE UZAKTAN
Sesini duymadan,
Adını fısıldayamadan,
Saçının telini bile bilmeden
Sadece seviyorum.