Yücel Özkü Şiirleri - Şair Yücel Özkü

NEVBAHAR
Ne fırtınalar kopuyor zalimane
Hükmü yoktur geçen zamane
Hayat darağacında asılı

Vazgeçmek kolay mı hey

NE YARAR
Kıymetini bilemedik sevdanın
Geçti bizden artık
Umutlar ufukta görünmüyor
Aşk da eski aşk değil bizde

NEYDEN
Neyden kin ettin de beni yoldurdun
Yollar yakınken neden Irak ettin
Sevgiyi mihnet eyledin yüzüme
Vardığın diyarlar gülden mi?

NEYE YAZSAM
Bir beyaz kağıda her şey yazılabilir
Senin güzelliğin dışında
Güzelliğini neye yazsam kifayetsiz kalıyor
Yağan yağmura yazsam siliniyor

NEYİMİZ KALDI
Aklımız başımızda sandık, hırsımıza kul olduk,
Nefse saray yaptık da insana dar olduk.
Konforu put bilip vicdanı unuttuk,
Tükettik her şeyi neyimiz kaldı?

NEYLEDİN
Ahhh le…
Göl kıyısına indim, diz çöktüm taşa
Suya anlattım derdimi, dinlemedi kimse
Dalga vurdu yüreğime, geri çekildi
Ben kaldım, bir de adın

NEYLEYİM SENSİZ DİYÂRLARI
Sen koklamayan gülü neyleyim
Sensiz baharı da
Sen doğmayan günü
Neyleyim sensiz dünyayı

NİGAHTA KALAN SON BAHAR
Sükûtla örtülmüş hâlimiz şimdi,
Gönlümüz bir virâne şimdi,
Bülbül susmuş gül dalında,
Ne dem var ne de terennüm gizli.

NiSAN
Desem ki, vakitlerden bir nisan akşamıdır;
Bahar kıpır kıpır yürür dallarda,
Kuş sesleri çarpar içime,
Rüzgâr, senden esen en ferahlatıcı serinliktir.

NİSAN SABAHI
Sade bir sabah,
Baharın ilk nefesi içimizde.
Tomurcuklar uyanıyor,
Gökyüzü maviye gülüyor,
Ufuk ve deniz buluşuyor sahilde.