ÖYLE İŞTE
Yüzüm güler, içimde akşam,
Bir gölge iner sesime.
Kimse bilmez hangi sessizliğin
Gece boyu dokunduğunu içime.
Herkesi gönlümden geçirdim,
Kapımı rüzgâra açık tuttum.
Kimi iz bıraktı eşiğimde,
Kimi giderken sessizliğimi yuttu.
İçimde bir pencere açtım,
Eski gölgeleri dışarı bıraktım.
Kimden ne kaldıysa, kalsın.
Kendi yoluma döndüm artık.
Öyle işte…
Ne dargınım göğe, ne kırgın yağmura;
Biraz sustum, biraz eksildim.
Sonra kalbimin kıyısında
Kendime yeniden rastladım.
YÜCEL ÖZKÜ
30 Ağustos 2026/06:31
Kayıt Tarihi : 31.08.2026 20:27:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!