Kul Hâmid Şiirleri - Şair Kul Hâmid

Düsen insanlik oldu Karun gibi batmakta
Abdulhamid in ruhu her daim yasamakta
Tahtindan indi diye onu dustu dediler
Ezildi birer birer ona hain diyenler.

İçimdeki çoçuk laf dinlemiyor
Vazgeç ondan diyorum
Halen seni istiyor
Vermezler evladım
Vermezler sana
O'kız senden büyük

Yine bir akşam üstü
Yine başımda duman
Kalem ve kağıt şiire ram
Yanımda da sigaram

Düşünüp duruyorum

Alirim Kalemi elime
Kalbimde binlerce Kelime

Yazar yazar okurum
Allah'in Bir Kuluyum

Alpleri Arslan sevdi
Kendisi de Parslani
Alplerinin Arslaniyim
Kendisinin Parslani
Bana vurun hançeri
Ölmesin Alparslani

Et' den sin kemik'den sin
Yaşayan bir canlısın
Fazla da kibirlenme
Altı üstü insansın

Ölümlü ve fanisin

Yaşa ânı arınarak ve inanarak
Dinle şarkını aşkını yaşayarak
İnanarak aşkına söyle şarkını
Yaşa ânı yaşat aşkını anarak..

Sana bir şiir yazardım da
Gerek yok mürekkebi israfa
Sen şiir den de anlamazsın
Zaten boş vaktim de yok..

Anlayana iki satırda Türkistan

Anne'ben buradayim
Hemen yani basinda

Kuslar ile öten benim
Sana sarki söylüyorum

Sen yalnizsin hissedersin
Anne sacini oksuyordur..

Sen üzgünsün sanirsin
Anne kalbine dokunuyordur