Kul Hâmid Şiirleri - Şair Kul Hâmid

Çok sever kavusamaz
Ayrilir unutamaz
Gumushane usagi
Kimse onu anlamaz

Aci ceker aglamaz

Ey ruyalarimin susu
Ey nazli gelin ortme dur
Ac kapilarini birakma beni
Sonra hâlim ne olur.

Ne olur Yar ac bana kollarini

Izmirin ahi tutar, ama izmir de Kelebeklere beddua etmezler, izmir de essek arilarini bile öldürmezler.. Izmir de sadece Domuzlar ölür..

Kalem kagida küsmez usta
Kalem asiktir yazmaya..

Kalem Kelamin Gölgesidir
Kalem Kalbin Gönyesidir.

Yukledim hayallerimi kayiga dedim dayi cek
Cek kurekleri dayi gidiyoruz buralardan
Heybeme sigan hayallerim buralara sigmiyor
Cek kurekleri agir agir dayi cek

Cektiklerimi de yukledim kayiga ceke ceke

Hayat cok yordu beni
Hicbirsey anlamadim
Kazma bile degildim
Sapi da olamadim

Geceden ciktim yola

Bes Bin yildir kuyu da
Ne derin bir uyku da
Yüzbin yildir yasarim
Son Bir Kez Ölmek Için

Yasarim ömrümü ana sigmazim
Bilirim özümü göze sigmazim
Onun dur hersey öze sigmazim
Yazarim yazarim söze sigmazim.

Kenan'san Kanansiniz'
Sinan'san Sinansiniz
Niye korkalim sizden
Madem ki insansaniz..

Et'teniz kemikteniz

Esiriyim de beni benden alanin
Geri vermeyenin acep nesiyim

Kulu olabilseydim keske
Daha da demezdim Nesiyim