Yücel Özkü Şiirleri - Şair Yücel Özkü

PENCEREDEKİ GÜL
Sarmaşıkların gölgesinde kalan bir pencereden ses ver bana,
Dolsun gönlüme yazın ışığı.
Bir mevsim gibi düş yoluma,
Silinsin kalbimin yalnızlığı.

PENCEREMDE SONBAHAR
Bir sonbahar akşamı,
Penceremde ne ararsınız?
Sararan yapraklarla
Hangi düşü taşırsınız?

PENCEREMDE KALAN
Gece büyür penceremde,
Perde titrer ay ışığında.
Uzakta bir yıldız yanar,
Düşer gönlümün kıyısına.

PENCERE ÖNÜ ÇİÇEĞİM
Sana dair susar bütün sözler,
Bazı duygular dile gelmez.
Adını koysam eksilir,
Sussam içimden taşar.

PERDE
Bir ışık sönerken başlar hakikat,
sessizliğe açılır son kapı içten.
Dünya dediğin bir gölge misali,
çekilir kulun üstünden yavaşça.

PERDE ARALIĞINDA
Bir akşam gözlerine daldım,
Gece çekildi içinden.
Sesin değdi sessizliğime,
Eski bir kapı aralandı içimden.

PINAR ÇEŞMESİ
Derinden ağlar ırmak, sesi uzun,
Uzaktan çağırır pınar çeşmesi.
Ey suyun dilini bilen taş ve bağ,
Dağa ne fısıldar pınar çeşmesi?

PINARIM
Yazdım gönül pınarımdan şiirler
Nakış nakış ördüm sen diye
Hissetmek için dizdim şiir diye
Yolunu bulayım diye yazdım

PUSUN ARDINDAKİ SESLER
Sis çökmüş memleketin meydanına,
Bir umut bırakılmış
susturulmuş dillere.
Her sokakta eksik kalan bir yarın var,
Her yüz dönük biraz daha kedere.

RAĞMEN
Bugünler bir başka güzel
Artık ufuklarda ışık  var
Yanan tomurcuklar patlar
Neşesi saçılır bire bin katar