Yücel Özkü Şiirleri - Şair Yücel Özkü

EYLÜL’ÜN AYAK SESLERİ
Ağustos da çekiliyor usulca,
Bir yaz daha düşüyor içimizden.
Ne çok şeyi sonsuz sanıp yaşadık,
Ne çok vedayı sakladık içimizde.

EYLÜL’ÜN BAĞRINDA
Eylül, sessizce iner akşamlarıma,
Serin bir nefes düşer sarı dallara.
Yapraklar savrulur yorgun rüzgâra,
Adın içimde usulca filizlenir.

EYLÜLÜN ELLERİ
Temmuz geçti, sesi kaldı akşamlarda,
Ağustos son ışığını topluyor.
Eylül serinliğini ellerine bırakacak,
Biliyorum, ısınmak için gelirsin.

EYLÜLÜN SONU
Eylülün sonuna dek beklerim seni,
Akşam iner, gözüm yolda kalır.
Yaprak düşerse kapımın önüne,
Senden kalan bir iz sanırım.

EYLÜLÜN SONUNA DEK
Eylülün sonuna dek beklerim seni,
Yoluna bakarım akşam olunca.
Bir akşam kokun siner rüzgâra,
Belki çıkıp gelirsin gün batınca.

EYLÜLÜN TADI
Eylül akşamı serin,
Güneş yüzünü saklar;
Yaz çekilir dallardan,
İçimde bir hüzün büyür.

EY SEVGİLİ
Hasretin yağıyor sonbaharda
Hüzün olup damlıyor
Her geceme

Gelesim var sana

EY YARALI ÜLKEM
Ey başı dumanlı, bağrı yanık ülke…
Hangi dağın ateşi düştü koynuna?
Hangi ananın duası yarım kaldı
Şafak sökerken oğlunun yoluna?

FANİ NEFES
Telaş etme, kalıcı değiliz,
Rüzgâr geçer, bulut dağılır gökyüzünde.
Ne kadar sıkı tutarsan da ellerini,
Zaman akar, iz bırakmadan toprağa düşer.

FARKINDALIK
Öyle bir süreçte ilerliyoruz ki;
At izi belli değil,
İt izi belli değil.

Öyle bir dönemde geçiyoruz ki;