Yitik Güneş Şiiri - Mustafa Ünver 2

Nasıl desem neye benzetsem
Biliyorum nasıl da diyemem
Neye de benzetemem
Kıyas maal fârik diyorlar buna zâhir
Sülünler, ak kuğular
Belki uzaktan andırır
Yok, teğet geçer onlar uzağından
Doyulmayan bir akşam
İftar sonrası dingin yaz
Bunaltmayan türden
Tatlı Ankara akşamlarından
Hem de şu gündüzü yağmur yağmışlarından
Kalan hoşça bir akşam yani
Sancılıyken nasıl da yüklü oluyor insan
Duyargalar en hassas çentiğine ayarlı
Ve kısrak gibi dimdik duruyor alanda
Fark ediyor hemen
Yitiğini bulmuş gibi
Yıldızlarla dolu olsa da gök
Dolunay fark edilmez mi mavide
Sonra neden sarışın olur bütün güneşler
Ve neden bir kısrak gibi durur bir güzel
Süleyman’ın sâfinâtul ciyâdı
İşte burada, buraya gelmiş diyor
Utanıyor ve kanasıya bakamıyor
Belki nazarım değer diye de korkuyor
Belki kaybolur, belki büyü bozulur
Belki iftarın manevi mahmurluğu
Ama doyasıya bakamıyor işte
Onun da kesik kesik baktığını fark ediyor
Ruh ikizleri bulmuş birbirini sanki
Ne ki fark eden ama sonsuza dek
Kaçak bakışlarda bile buluşamayacak
Dip balıkları okyanusta
Ağrısı var, onun da ağrıyan babası
Serum taktırıyor babasına
Korkulacak bir şey yok
Üşütmüş biraz diyor telefonda
Ses verdiğin ben olaydım diye iç çekiyor
Elinde tuttuğun nen ben olaydım
Ve seni tanıyan ben olaydım
Ne müşfiktin o anda babana
Bana da olurdun müşfik
Huzur dolu o akşam serinliğinde
Oturduğu banka gelip oturuyor
Bir uçta Venüs bir uçta Ares
Fark eden ama fark etmeyen
Umursayan ama umursamayan
Acı bir dilemma
Bir tahterevalliye binmiş
Parka gelmiş çocuklar
Bir ucunda çay bir ucunda simit
Hiç bitmesin bu rüya derken
Ares utanıyor olsa gerek
Ve birden kalkıp diğer banka oturuyor
Tahterevalli duruyor, yıldızlar sönüyor
Ve anda küt diye çakılıyor yere
Yine de korelasyonu tam bozmuş olmuyor ama
Ya istemsiz olaydım ya büsbütün duygusuz
Ya bozmayaydım kutsal devinimi
Ya da muharriki ben olaydım sarkacın
Bir daha hiç görmemek cezam
Kaybolmana izin verirken
Diye içlenerek esriyor
İçi buruk, içi ağrılı ve ağlamaklı
Ve ayakları hep ağrılı
Karanlıklara gömüyor Venüs’ü buruk ve ağrılı
Ne biliyor adını ne tanıyor babasını
Süleyman’ın yadigârı
Anda bulup anda yitirdiği Güneş’i