Akşam saatleri
Tepede rüzgâr, üşütmeyen türden
Ağacım kaybolmuş, çukuru düzlenmiş
İşte zifiri karanlık çökene dek
Orada çöktüm kaldım ben
Atılan o kürek toprak hâlâ omzumda
Kıpırdandıkça dökülüyor kucağıma
Birinin kazara fırlattığı bir şey
Ötekinin öfkesini
Benimse sessizliğimi doğurmuştu işte
Belki de rüyalar
Toprağı atanın değil,
Eteğine çöküp de
Kirlenmeyenlerin yazgısıdır
Kayıt Tarihi : 25.10.2026 14:52:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!