Yılmaz Örmeci Şiirleri - Şair Yılmaz Örmeci

Bir ümit var içimde, gelip barışır diye
Nefesi nefesime yine karışır diye.
Uzun yıllardan beri giden dönmüyor geri
Şu gönlümden içeri belki erişir diye.

Ankara, 14.12.2019, 22:33

Gönlümün bahçesinde gördüğüm bir güneşmiş
Bilmedim değerini, yıldızlar sana eşmiş.
Ne hülyalar, ümitler, ne hayaller kurmuştum
Bilmedim değerini, yıldızlar sana eşmiş.

Yılmaz ÖRMECİ

Yine İstanbulum geldi a dostlar
Yaka-paça alın götürün beni,
Dar sokaklarında kaybolasım var
Olmaz derler zorla güzellik ama
Olur elbet, olur işte bal gibi.
…

Adam ömrü boyunca çok günah işlemişti
Hırsızlık, rüşvet, torpil, çok kul hakkı yemişti

Öldüğünde melekler amel defterlerine
Bakıp hemen koydular mizan terazisine

Sensiz geçen her güne yazık oluyor inan
Eller ne derse desin, söylenenler hep yalan
Bakar bakar ağlarım eski güzel günlere
Elimde yırtık resmin, senden hatıra kalan.

Ankara, 20.11.2017, 15:12

Bakarken eski yıllardan kalan yırtık resime
Sesin sesime karışsın, nefesin nefesime
Acımadan geçti yıllar zaman su gibi aktı
Bu bahar kavuşamadık kaldık başka mevsime.

Biz eskiden topaç oynardık
Şimdiki gibi dönek siyasetçiler yoktu.

Biz eskiden körebe oynardık
Bugünkü gerçekleri görmeyen
Yandaş gazeteciler ve kanallar yoktu.

Söyleyin bana erenler
Bu aşka çare var mıdır?
Gönül gözüyle görenler
Bu aşka çare var mıdır?
…
Tapduk Emre elin vermez

Kör olsun bu gözlerim, başkasına bakarsa
Unutursam adını;
..........Dilim kurusun,
Kurusun tüm çiçekler senin gibi kokarsa,
Sevdiğim bu kadını;
..........Tanrım korusun.

Zafer altın kanatlarla geliyor
Sabah olur kapkaranlık bir gece.
Rüzgarını savurarak ne diyor
“Bu memleket kurtulacak ilk önce.”
…
Barış deli rüzgarlarla geliyor