Yılmaz Örmeci Şiirleri - Şair Yılmaz Örmeci

Sağcı devrimci oldu, solcu muhafazakar
At izi it izine karıştı bu ülkede.
Hak, Hukuk ve Adalet bitti kalmadı efkar
…Solcular ve sağcılar yarıştı bu ülkede,
…At izi it izine karıştı bu ülkede.
*****

Hiçbirinden ümidimiz kalmadı
Atatürkçü, Milliyetçi, İslamcı
Hiçbiri bir derde merhem olmadı
…İşbirlikçi, yedek lastik ve yancı.
…Ayağa kalk, onlar yolcu, sen hancı.
…

Ay dolanır dolanır
Bulutların üstüne
Benimle konuşmuyor
Yar bana mı küstü ne?
…
Ay karanlık göz görmez

Bir varmış, bir yokmuş,
Tanrı’nın kulu çokmuş.
Çok eski zamanlarda
Köyde yaşayan bir adam varmış.
Ne yaparsa yapsın
İşleri hep ters gidermiş.

Ünlü Alman besteci Berlin sokaklarında
Dolaşırken yanında yakın arkadaşıyla

Bir evden sesler duydu, kulak verip dinledi
Kendi bestesiydi bu, duyar duymaz anladı

EZOP ÖYKÜNCELERİ - 4

Çocuklukları beraber
Geçmiş iki arkadaş
Köye gitmek için yola
Çıktılar yavaş yavaş.

Bir varmış, bir yokmuş
Tanrı’nın kulu hiç yokmuş.
Henüz gelmemiş dünyaya insanlar
Yaratılmamış daha tüm canlılar
Bir Dünya, bir Ay varmış
Ay henüz küçücük bir çocuk

PERDE:1
SAHNE:1 (Epik)

Sahne ortasında anlatıcı durmaktadır, karanlıktan aydınlığa değişen renklerde ve tamamen sessiz bir ortamda efsaneyi anlatmaya başlar.

Bir varmış, bir yokmuş

AY VE GÜNEŞ EFSANESİ (1. ve 2. Bölüm)

I.
Bir varmış, bir yokmuş
Tanrı’nın kulu hiç yokmuş.
Henüz gelmemiş dünyaya insanlar

AY VE GÜNEŞ EFSANESİ (3. Ve 4. Bölüm)

III.
Tam o sırada oradan geçen
Venüs duymuş konuşulanları
“Sarışın kız” deyince de kulak kabartmış