arar arar dururum
ortasını geçtim ömrün
sorarım, insan nedir?
insan insan derim de
gariptir bahar bulurum
insanın hobilerinden biri
bir vukuati gözlemesidir.
ister evindeki kanepede
kulağı mahallede olsun
veya kıraathanede sayalım
bakışları öğlen ajansında
insanız
hepimizin içinde yıldızlar var
mümkünsüzlük nasıl da güzeldir
bir ilah niyetine her biri
uzak uzak parıldarlar
hep sonraları anlarız lakin
içime bir çiçek
dikmeğe karar verdiğimde
dünya
ayağındaki mayasıl ile oynuyordu
göbeğinden tomur tomur
ah, hayat çok kısa
demişdir her birimiz
yaşantının bir deminde.
öyle kısa olmalı ki
hakikatte çocukluğu
saymıyoruz bile.
gollerin vardı sevgili maradona
bir domuz gibi kuvvetliydin
hele 86 dünya kupasında
orta sahadan bir nesir olup
akıp gittiğin, kucağında rüzgarla
ingilizlere attığın gole, bitmiştim.
bir çiçeğin altında
serçeye sarılıp uyumuş
böyle ölmüş adam
tatlı rüyasında
tanrım, bozma.
kişiliği nötr biridir o.
oturmuş bir imzası var mı, emin değilim.
hiç tanımayan birine göstersek
mahallenin mürdümgiriz inselidir der.
akran zorbalığına en müsait insandır bu yüzden,
halı saha kadrosunda bile yer alamaz.
bok yağıyordu gökten,
gürül gürül vıcık bok.
hani nasıl anlatsak, kapayın gözlerinizi...
kan ter içinde uyandi mevlüt,
boktan boğuluyordu düşünde
kolları havada, elinde bir dal gül
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!