Yılmaz Canalan Şiirleri

60

ŞİİR


2

TAKİPÇİ

Yılmaz Canalan

siz ne kadar elzem bir buluşsunuz!
nasıl kıvanç duysa az mucidiniz.
ki tüm erkekleri doğurmuşsunuz,
saymakla bitmiyor hünerleriniz.

tek velud olmak mı istidadınız?

Devamını Oku
Yılmaz Canalan

beliniz ağrımaz mı hiç?
gövdeniz yorulmaz mı?
bıkmaz mısınız taşımaktan
göğsünüzdeki o iki
kocaman portakalı?

Devamını Oku
Yılmaz Canalan

Hani konuşursun sen nakış nakış,
O an yüreğimde aşkın örülür.
Hani susarsın ya gelir karakış,
Ağaçta yaprağım dalım dökülür.

Sen hep konuşmalı, hep gülmelisin.

Devamını Oku
Yılmaz Canalan

Şu sonbahar gelmiyor mu,
Şu yapraklar solmuyor mu inceden inceye,
Ve dalından düşmüyor mu son yaprak,
Yorgun yitik bir nefer gibi,
Ve kalmıyorlar mı orta yerde,
Kılcal damarlar gibi ağaçlar.

Devamını Oku
Yılmaz Canalan

Kış geliyor kış,
Dağlar titriyor soğuktan.
Kış geliyor kış,
Kimse geçmiyor sokaktan.

Tütmekte mektep bacası edalı edalı,

Devamını Oku
Yılmaz Canalan

Değişmedi diye oyuncağın,
üzülme çocuk!
İlerde, değişmiyor diye
üzüleceğin birşey daha olacak;
Dünyan.
O değişmedikçe.

Devamını Oku
Yılmaz Canalan

ah be Cabbar usta! ne zor işin,
her gelen içi güzelini istiyor
karpuzun, kavunun, yemişin
en ovalini seçmek niye o halde?

tıpkı annem gibiler örneğin,

Devamını Oku
Yılmaz Canalan

Bir elin parmakları
kadar bile yoktular.
Hep merak ederdim,
kedilerin muhitteki azlığını.
Fakat büyüyünce anladım,
Gecekondu mahallesinde,

Devamını Oku