"Zaman döner, dünya eteklerindeki
yükü bırakır; geriye sadece ustalık ve
el birliği kalır."
Bugün dolaştım yeni dostlarımın
O güzel mekânında...
Uğruna ölümüne kavga ettiğimiz
O ağır yükler hafifledi birden,
Sustu içimdeki o eski fırtına;
Öncesi silindi bir anda gözümden.
Eksilen eksildi, kalanlar taze bir
soluk...
Demledik sessizce dertten kederden,
Birkaç damla da memleketten.
Ne güzel insanlar;
Kimi çalışmayı dert etmiş kendine,
Kimi de istiyor güzelleşsin her şey.
Dünya milyar yaşında
Halen genç bir kız...
Döndükçe eteklerinden taş
Düşürüyor yere.
Yolu yürümek el ister,
El ise ortak bir akıl...
Akıl ki ilmek ilmek dokur yarını.
Yanlış düşmez sağlam dokudan,
Durup seyredelim zamanı.
Kayıt Tarihi : 18.10.2026 15:39:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
İçeriden genç bir ses "Hoş geldin, biz de seni bekliyorduk," diyerek kapıyı açtı. Masanın üzerinde yepyeni haritalar, çizimler ve ortak aklın ilmek ilmek dokuduğu projeler duruyordu. Avucundaki paslı anahtarı cebine bıraktı; masaya yanaşıp sandalyesini çekti. Eski fırtına dinmiş, taze bir solukla yeni gün başlamıştı.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!