Bir efsane yaşıyor bolu dağında
Zümrüt yeşili ormanlar arasında
Kartal kayada diz boyu karda
Başı göğe değen Çamlı belde
Yağmur yüklü bulutlar da orda.
Delikli demir yok o devirde
Kaması kuşağında kılıç’ı belinde
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Çekiverin kır At’ımı kapının eşiğine
Dizginini takayım, eğerini vurayım beline
Üzengisine basıp atlayım üstüne
Mahmuzlayım topuklayım doludizgin
Gideyim bende o zaman dilimine
Siz de mutluluk dileyin damat ile geline
mutluluk dolu bir ömür dilerim muhabbatle
Bu şiir ile ilgili 21 tane yorum bulunmakta