Sırtımızı dönmüştük birbirimize,
Ayrılığın kollarında kaldık birden bire,
Tekrar kavuşmak istesek bile,
Yalnızlık kendine çekti bizi ha bire
İki boynu bükük (!) benziyorduk güle,
Ayrılığı kovsak gitmiyordu uzak bir menzile,
Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Devamını Oku
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!




'Közümüz kalırdı' hiç değilse.. O da 'özdür' zaten..
Boynu bükük güle benzesek bile, o bir damla suyla gelirdik kendimize...
'Yankı' bulmuştur eminim bu güzel şiir, söylenende...
Çok hoştu Önder Kardeşim.. Tebriklerimle...
Anlam, anlatım, dilimiz ve işte açıktan açığa belirgin halimiz. Acı çekmek sevdadır güzlim sevda, ayrılığa katlanmak, yalnızlığa katlanmak sevda... Sevmek zorundayız birbirimizi, düşün dünyaya gelmek yok birdaha...
Çok güzeldi... Kutluyorum Tam puan + Antolojimde.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta