Mavidir ellerin,
Ellerin mavi.
Ruhumun kuşlarının sahibi.
Hülyalar ülkesinin sahibi kadın merhaba.
Adın lal’dir dilimde.
Bütün gövdemde ağırsın.
Sen, geceye öykündüğüm,
Ellerimi kavuşturup dilendiğim,
Ve sustuğum.. adın dile değince.
ve kanayan.. dilim adını deyince.
Sabahın kadehi gözlerinle dolardı.
Kabuk tutmuş kalbime sar, küflü yasları.
Lal olmuş ozandım, aşkın çarmıhım...
Gözlerin imkansız sevgi tuzağım...
elin çekme yarim, aklım Cennetim.
Deli gibi, yangın gibi, Mersin’im...
Kalbimi oydukça cennet hayalin,
Geceye emanet ettim yüreğini!
Ne kadar bozduysa hasret tövbemi,
Yağmura açtım dilenci ellerimi..
Kaderi yazan şair, kalemiyle bitirdi,
dün akşam, sana benzeyen birinin ardından yürüdüm.
Görecektin beni, sanki üzerime sen yağıyordun damla damla
Ayaklarımı bi görsen, bi korkak, bi titrek…
Ciğerime, ne oluyor lan dedim, nefes alsana !
Abi dedi yapma,, dur da duruvereyim şuracıkta…
Nefes almasam, baksana, onun ardın sıra nefes alınmaz yapma….
Ben içerledikçe nemlenir bulut.
Ağulanır gök.
Her şey bulabilir kendini bende.
Bir sen….
Olmayan gözlerimle bakarsın resimlere.
Nemrudun ateşi yakar
Kalbin kırılırsa gerçeğe
İşte böyle yanıldı insan
Olmayan bir hayale
Sevmek denilen yosma
Ve inanmak adi kahpe
hangi maskenin ardına saklanırsan...
gördükleri yine senin yüzündür.
Kaç güvercin uçurursan uçur semaya.
Zindanın yine de senin gönlündür.
Beni dış kapında sakla.
Yalnızlığının eteği olsun yatağım.
Gönül bahçenin dış avlusu olayım.
Gül bahçende yabanıl ot olmaya razıyım.
Saklardım kendimi her kelimende.
Burnuna koyduğun havucun çürümesine mi yansam, deli bahar gelince erimesine mi kardan adamın.
Gittin ya gideli.
Ben hep kardan adamım.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!