Saati yokuşa ayarlı bir kaplumbağa gibiyim.
Sokağın bana dik.
Yamaçları çıkacak dermanı tüketti zaman.
Gözlerim uzakları seçemez.
Yakınlarda sesin yok.
Uzakları duyamam.
Şimdi üç beş şarkı söylüyorum akşam üstleri senli sensiz.
Akvaryuma bıraktığım yemi en çok hangi balık yedi derdindeyim.
Verandadaki faraşla fırçanın yerini değişiyorum mütemadiyen.
Islık çalıyorum korktuğumda akşamüstleri.
Yağmur felan umrumda değil.
Serinliğinde gizleniyorum nihai ömrümün.
Kim demiş olmaz aşkın elleri
Her sabah uyandığında.
Kim uzatır resimleri…
Rüyalarımda bir film gibi
Adını ölümden yukarıya taşıdığında ayrılığın.
korku kıyılarından,
hüzünlü kentlerden,
salaş sokaklardan,
benzi solmuş dağ yamaçlarından…
her bir şeyden koşar adım sana geliyorum
üzerimdeki yara bere
Sen, geceye öykündüğüm,
Ellerimi kavuşturup dilendiğim,
Ve sustuğum.. adın dile değince.
ve kanayan.. dilim adını deyince.
Sabahın kadehi gözlerinle dolardı.
Kabuk tutmuş kalbime sar, küflü yasları.
Lal olmuş ozandım, aşkın çarmıhım...
Gözlerin imkansız sevgi tuzağım...
elin çekme yarim, aklım Cennetim.
Deli gibi, yangın gibi, Mersin’im...
Kalbimi oydukça cennet hayalin,
Geceye emanet ettim yüreğini!
Ne kadar bozduysa hasret tövbemi,
Yağmura açtım dilenci ellerimi..
Kaderi yazan şair, kalemiyle bitirdi,
dün akşam, sana benzeyen birinin ardından yürüdüm.
Görecektin beni, sanki üzerime sen yağıyordun damla damla
Ayaklarımı bi görsen, bi korkak, bi titrek…
Ciğerime, ne oluyor lan dedim, nefes alsana !
Abi dedi yapma,, dur da duruvereyim şuracıkta…
Nefes almasam, baksana, onun ardın sıra nefes alınmaz yapma….
Ben içerledikçe nemlenir bulut.
Ağulanır gök.
Her şey bulabilir kendini bende.
Bir sen….
Olmayan gözlerimle bakarsın resimlere.
Nemrudun ateşi yakar
Kalbin kırılırsa gerçeğe
İşte böyle yanıldı insan
Olmayan bir hayale
Sevmek denilen yosma
Ve inanmak adi kahpe
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!