Yağmur Şiiri - Cengizhan Gökdemir

Seninle ıslandım, ciğerlerime doldu kokun.
Yüzümde ıslaklığın, adını sayıklar dilim.
Sen oldum, sana bulandı kıyafetlerim.
Kederimi yıkarken, yağmurdan ellerin.

Gökyüzüm, ürkmüş kuşlar yıldırımlarından
Bahçemin baharı, çiçekler doymamış sana
Susuzluğumun yazı, sel ol toprağıma
Özlemim, dua ol dökül dudaklarımdan

Taşı beni yeni mevsimlere kucağında.
Uyut camdaki tatlı, masalsı tıkırtılarında.
İşlerken en derinlere hatırlat aşkını,
Gülüşünle taçlandır berrak gökkuşağını.

Gönül değirmeni öğütürken hasretini,
Güneş ve ayın bitmeyen döngüsü gibi.
Koca koca dağlar kadar ağır yüküm.
Bir gün çözülecek mi bu kördüğüm?

Kendimi kandırmaya kalmadı mecalim.
Yok oldu benliğim, bitmedi mezalim.
Ciğerini kartal yiyen, prometheus'un hikayesi.
Kader mi, bilmem ki hangi günahın bedeli?