Bir otobüs durağında buldum seni,
Ağır adım, oturdun ön sıraya.
Ulaşamadım saçlarının kokusuna,
Bakmadan özledim ateşten gözlerini.
Küskün, kanadı yaralı bir kuşun,
Gökyüzüne, hasreti gibi.
Ölürcesine, yaşayamadan seni.
Kavrayamadı parmaklarım, rüzgar oldun.
Kaybettim seni, o otobüs durağında.
Basitçe, kırgın, diyemeden; elveda...
Yok oldun, en derinliğinde hasretimin.
Yitirdim aklımı, geriye kalan sendin.
Kayıt Tarihi : 16.06.2026 13:45:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!