Metruk Şiiri - Cengizhan Gökdemir

Çelme takar kabuslarıma,
Kıskandırır, kuytu karanlıklarımı
Pencerelerimden sızan gün ışığı
Kuşlar yok diye, Ay küser çatıma

Tütmeyen ocaklarımla, aç kalmış yüreğim
Atmayan kalbimce, kırık camlarım
Derinlerde izbe, küf kokan odalar
Bazılarında sallanan boş beşikler

Böcekler kemirir, zamansız ölen ruhumu
Boş saksılar bekler balkonumu
Rüzgardan açılan kapılarımın beklentisi
Kimse girmek istemez içeri

Sessizliğin uğultusu derin ve hüzünlü
Ağaçlarla buluşturmuş köklerimi soğuk toprak
Dışarda yankılanan gülüşmeler, neşeli bir türkü
Döşemede filizlenen bağrımdaki çiçek

Çiçeğin yağmura özlemi, dağılmış eşyalar
Fısıltılar duyuyorum geçmişe dair
Gece vakti duvarlarda inleyen bir şiir
Gözyaşlarıma dönüşüyor sızıntılar