Virane Şiiri - Ali İhsan Kaya 2

Antoloji.com mobil uygulaması Şiirler, şairler, mesajlarınız ve gruplarınız telefonunuzda. iPhone ve Android için ücretsiz. Uygulamayı İndirİndir
Ali İhsan Kaya 2
165

ŞİİR


3

TAKİPÇİ

Virane

"İnsanın, asıl terk ettiği yerin yine kendi
gövdesi olması ne garip."
— Bir Yalnızlık Notu

Yol veriyorum uzun sokakların,
Aşınmış, cilalı gibi parlayan kaldırım
taşlarından...
Sessizliğe.

Yadırgamıyorum bilmeyenleri,
Bilenler kadar;
Üstüne de bir çizgi çekmiyorum
Simsiyah karakalemle.

Bazen kenarından, ucundan,
Saçından...
Bazen de kulaklarından
Siliyorum resmimin.
Geriye kalanı bana yetiyor.

Bazen kravat takıyorum boynuma,
Bazen de kareli bir mendil
Ceketimin sol cebine;
Üstten buruşturup, katlayarak.
Yürüyorum,
Dar ama açılan
Başka bir yola.

Sezinliyorum hayatın gelişini, gidişini.
Sokaktan yaylı, kanatlı, süratli araçlar
geçiyor;
Ya o acımasız hıza yetişmek için,
Ya da kanatlı Chevrolet’den sevdiğime
El sallıyorum.

Ruhum daralıyor, geri dönüyorum.

Baba yadigârı evimiz;
Yangından çıkmış gibi, karanlık,
Tahta kaplı.
Issız; çıt çıkmıyor,
Tavanın çıkardığı o ahşap esneme hariç.

İçeri giriyorum;
Zaten anahtar sedirin altında.
Kapı aralanıyor,
Zamanın küf kokusunu taşıyan nemli bir
rüzgâr
Vuruyor yüzüme.

Çok kravatlı insan yetiştirdi,
Yıllar eskitse de ruhu tazeydi.
Kaderine terk ettiğimiz viranenin,
Araladığım kapısının eşiğinde
Yol verdiğim aşınmış, cilalı taşların
Sessizliği vardı.

Ben de alıp başımı gidiyorum,
Terk ettiğim kaldırımların üstüne...

Ali İhsan Kaya 2
Kayıt Tarihi : 16.11.2026 10:38:00
Yıldız Yıldız Yıldız Yıldız Yıldız Şiiri Değerlendir
Hikayesi:


Şair, modern şehrin aşınmış kaldırımlarından ve hayatın koşturmacasından uzaklaşarak bir iç sessizliğe yönelir. Boynuna taktığı kravat ve cebindeki kareli mendille kalabalıkların arasında yürüse de, sokağın hızı ruhunu daraltır ve onu baba yadigârı, karanlık ve sessiz evine geri döndürür. Sedirin altından aldığı anahtarla girdiği viranede, geçmişin küf kokulu rüzgârı ve eski günlerin hatıraları karşılar onu. Çok kravatlı insan yetiştirmiş bu yorgun yuvanın eşiğinde, içerideki sessizlikle dışarıdaki hayat arasında kalan şair, nihayetinde başını alıp yeniden terk ettiği kaldırımlara ve sokaklara geri döner.

Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!