Üner Dilek Şiirleri - Şair Üner Dilek

Koğuşumun zulmet yüklü yüzünün
Göğe bakan penceresi dar bana
Uyku bilmez gözlerimde serzeniş
Takatsizim mecalim yok der bana

Zaman ağır adım, yerli yerinde

Yar ile vuslat ister bi-çare garip gönlüm
Hasret-i cananıma koymasın düçar beni

Geçmez sandım zamanı aldattı fani alem
Korkarım halin nice sormasın yıllar beni

Dinledim kelamını ehli dil erbabının
Duruşunda bir vakar sözünde kudret gördüm

Terketmiş Lafügüzaf hayır üzere meclis
Nurani sohbetlerin özünde kudret gördüm

Ruhların tezyini, kelamda ahenk
Gönüller süruru, huzur kudretten
Nakşedilen alem, tuval rengarenk
İntizamla nizam, mesrur kudretten

İlişir gergeften nakışlar göze

Eksilir sanmayın, ağız tadımız
En acı günümüz, baldan ziyade
Dost bildiğimizden, tek muradımız
Bigane kalmasın, elden ziyade

Baharın renkleri, tuvalde resim

Beste makama küskün
Nağme küskün bütün gün
Düzen bozuk saz üzgün
Tel kendinden habersiz

Bülbül gülşen bağında

Şarkılar türküler gamlı nağmeler
Dertli gönüllere dil olur gider
Hasretin vurgunu veda vaktinde
Dalgın bakışlara yol olur gider

Kimi har olur da yanar bağrında

Kalbimdeki Hu nefesi
Varlığımın sermayesi
Her gönül bir gül bahçesi
Tutunacak dalın var mı

İflas eden kârı bekler

Tuvaller kırmızı manzara siyah
Fırça sürgünleri palete mahkum
Ruhumun resmini çizene inat
Kefelerde azım kantarda yokum

Nereden nereye bu meçhul sefer

Denizlere küstü martılar
Oysaki balık çoktu

Çöplüklerin atıklarına razı oldular

Ürkütüldüler