Umay Şiiri - Süleyman Özgüven

Dağların ardında bir eski masal,
Göğün koynunda saklı bir güzel hayal,
Bir annenin duası, bir bebeğin gülüşü,
Umay'dır yüreklere düşen sevgi nakışı.
Bozkırın rüzgârında adı fısıldanır,
Ninnilerde sevda olup yankılanır,
Kırılmış gönüllere umut dağıtır,
Karanlık gecelerde yıldız gibi parlar.
Bir ana kucağında sıcak bir nefes,
Bir çocuğun gözünde tertemiz heves,
Koruyan bir ışık, şefkatli bir el,
Umay'dır kalplerde açan gonca güzel.
Türk'ün eski çağlarından gelen bir ses,
Toprağa, göğe karışmış kutlu bir nefes,
Bereketin, sevginin, anneliğin adı,
Yüzyıllar ötesinden gelir feryadı.
Ey Umay, sen masalların beyaz çiçeği,
Sen ana yüreğinin bitmeyen dileği,
Bir bebeğin alnına konan dua,
Bir milletin gönlünde yaşayan sevda.
Ne zaman bir anne evladına sarılsa,
Ne zaman bir yuva sevgiyle dolsa,
Gökyüzünden iner sanki nurun,
Umay olur sevginin en güzel yorumu.