Bir uğultu... Simsiyah tohumlar gibi, Nasıl da mahzun bakışlar arasında Yeşermeye çalışan o son yeşil umut... Sahi, yeşil neydi? Bilinmeyene umut olur mu hiç? Gece, gündüze kavuşmak için Her gün Sahra’da esen o rüzgârı, Sema’nın en güzel incisini Ve kandilleri sönmüş ruhların Acı gözyaşlarını şahit etmedi mi? Biliyorum sevgilim... Sevgim haddini aşıyor, Benliğimi çiğniyor. Belki de çöllerde Aşksızların vahası olmak bu... İşte bunu bilemiyorum.
HiçKayıt Tarihi : 13.11.2026 00:24:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!