Ufuk Nazım Şiirleri - Şair Ufuk Nazım

Bulutlu bir günde
Saçaktan düşen damla gibi
Düştüm tenine
Göçlerde tanıdım seni
Senin kaygıların büyürken
Ben küçüldüm saksılarda

Usandı;
Ellerinde umutları,
Ve gözlerinde,
Parıldayan ışığıyla;
Uzandı upuzun,
Göğün;

Şafaklara türkü yakan,
Uyan.
Bu uyku yalan yalan.
Bak güneş doğdu,
uyan uyan.

Bir Ardahan aksamina
Uzandi dusleri
Karagol Mahallesinde
Sobasinda tezek ve kozalak yanan
O sicak evde
Yere serilen doseklerde isinan

Caglarin pasli salincaginda
Gicirdayan hatiralar
Rahat verirmi gurbetin
Dertli yollarina...

Her aksam ustu

Uzun uzun,
Sıra sıra,
Renk renk,
Göğe ağar,
Gök narlar.
Gök onlara ağlar,

Kolay mı?
Yıllarca umutla yaşayıp.
Ulaşamadan umuduna.
Sefillik içinde ölmek.

Kolay mı?

Vurulan 35 kisiydi
Upuzun yatan katirlarla koyun koyuna
Karin icinde yalaguz
Kopek cenkirmelerinin titrettigi ayazda
Donmus gozlerle bakiyorum
Yuzum yok

Zincirlerin;
Gülleridir özgürlüğün.
Sırtla onları;
Taşı umudun gibi.
Zincirlerin gülüm;
Gülsen sen,

Uzarsin sende bir gun
Arsiz bir ayrik otunun
Asi hircinligiyla
Besikler dar gelir
Koklerin deler korkudan saksilari
Cabadan keskin bir tada varilir