Ufkun Ötesinde Şiiri - Yücel Özkü

UFKUN ÖTESİNDE
Bir ince düş süzülür gönül kıyıma;
ne vuslatla bahara erer,
ne ayrılıkla yitip gider.

Bir akşam dokunur ömrümün eşiğine;
adını rüzgâra bırakır,
sessizliğini kalbime işler.

Bir yağmur iner kirpiklerime;
yüzümü değil,
suskunluğumu ıslatır.

Bir ömür akar avuçlarımdan;
ne seni unutturabilir bana,
ne beni sensiz bırakabilir.

Geceler seni anlatır yıldızların susuşunda;
ben hâlâ uzak bir sabahın izinde,
içimde susmayan bir ufku taşırım.

YÜCEL ÖZKÜ
30 Temmuz 2026/19:10