UFKUN ÖTESİNDE
Bir ince düş süzülür gönül kıyıma;
ne vuslatla bahara erer,
ne ayrılıkla yitip gider.
Bir akşam dokunur ömrümün eşiğine;
adını rüzgâra bırakır,
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta