Söz gelişi yaşar bu beden de,
aşkın içinde nefes alan bir gölge gibi.
Çoktan gömülmüş de farkına varmamış
eski bir mezarım sanki.
Tenden tabut örülmüş üzerime,
köz köz yanar olmuş içimde kalan her hatıra.
Ne su söndürür bu yangını,
ne de yalanın serin dili.
Küllerime dokunur geceler,
yeniden tutuşur içimde sen.
Ölmek desen ölünmez,
yaşamak desen çoktan geç kaldı.
bazı aşklar bittiğinde gitmez;
insanın içindeki mezarlığa yerleşir,
her anısını bir mezar taşı yapar,
her nefes alışında adını okutur.
Kayıt Tarihi : 17.11.2026 04:44:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!