Tanımadan sevdim seni...
Seni hayatıma almak,
belki de düşünmeden düşlediğim bir hayalin gerçeğe dönüşmesiydi...
Ama kalbim bir an bile tereddüt etmedi,
ne korkuya yer bıraktı, ne de bir sorguya..
Hiç bilmeden, hiç tanımadan
Garip bir sekilde sadece inandı..
Sanki bu bir başlangıç değil de,
yarım kalmış bir hikâyenin devamıymış gibi…
O masum bakışlarına gömülmüş yüreğim,
seni ilk kez görüyormuş gibi..
Sanki yıllardır aradığı bir tanıdığını bulmuş da
ilk kez gözlerinle konuşuyormuşum gibi,
Sanki kader senelerdir seni bana saklıyormuş gibi..
Zaman, sanki bizi birbirimize kavuşturmak için ömrümüzden geçen yılları aynı kalpte
birleştiriyormuş gibi...
Ben seni tanımadan sevdim aslında...
Içimde yarım kalan ne varsa sende tamamlar gibi.
Unuttuğum bir duayı yeniden eder gibi
Sanki eksik bir kelimenin son cümlesi,
yarım kalmış bir hikâyenin devamıymış gibi, sevdim..
Ben, ilk kez birini bu kadar içten,
Birbirini bu kadar yürekten sevdim...
Şimdi anladım ki;
sen yalnızca sevdiğim değil…
İçimde yarım kalmış o bütün hayallerimin,
tamamlanmış hâlisin...
İşte ben, tanımadan sevdim seni....
15,08,2003
Kayıt Tarihi : 12.09.2026 11:26:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!