Ağlayarak yazdım Şiiri - Erokrates Erol ...

Ağlayarak yazdım ben bu satırları..
Sen gülerek oku...
Yazarken mürekkebime gözlerimin yaşı karıştı…
O yüzden cümlelerim biraz keder,
biraz da özlem dolu...
Bunları Sen gül diye değil;
içimdeki derdi, gamı, kederi, bil diye yazdım..
Her kelimesine yüreğimde kopan feryadı ekledim...
Her harfine bir hüzün gizledim,
her cümlesine yarım kalmış bir veda sakladım.
Geceyi de omzuma alıp sabah eyledim
Oysa sensiz gecen gecelerin karanlığı bile yükmüş yüreğime,
geçte olsa anladım..
Ama bir sen duymadın, bir sen anlamadın beni
bir de suskunluğum anlatamadı sana, bendeki seni…
Eğer gözlerin dolarsa bu satırları okurken,
Bilki o yaşlar bir günün eseri değil;
içinde biriken geçmişten kalan hatıraların izi olduğunu bil diye yazdım bunları...
Ama sen yine de sil gözyaşlarını.....
Sen yinede ağlama...
çünkü ben...ben seni hep gülerken hatırlamak istiyorum.
Ben, senin yokluğunda bile kelimelere, satırlara sığınmışken..
yazdığım her cümleyi sana kavuşmak için ettiğim bir dua olduğunu bil diye yazdım...
Duy diye değil..... Gel diye yazdım........
Anla diye, hisset diye yazdım...
İçimdeki o özlemi biraz olsun bil diye yazdım bunları …
Bak, bu günde yavaş yavaş batıyor güneş,
gölgeler uzuyor, umutlarım bitiyor…
Bak ben hâlâ yine aynı yerdeyim,
aynı özlemle, aynı hasretin içindeyim yine..
Sensizlik, sessiz bir hırsız gibi çalarken umutlarımı,
ben, ben yinede bir umutla bekliyorum belki gelirsin diye..
Ne olur, geç kalma…
Ne olur çok bekletme beni..
Hiç bıkmadan, hiç usanmadan,
hiç yorulmadan, seni hâlâ bilmiyorum..
Ve Ben seni gözyaşlarımla birlikte satırların içine mühürlediğim
Şimdi son kez sesleniyorum sana:
Gün akşam olmadan gel diye yazdım bunları sana...