Takvimler Göçüyor Şiiri - Mehmet Alper 2

Bir nehir gibi çağlıyorsun gönlümde,
Benzemiyorsun kimseye; sen içimde öz ve gür.
Göğüs kafesimde sana meftun cümleden kuşlar,
Kırk yerimden kırılıyorum şimdi, hepsi özgür.

Şu Allah’a inanmayan hadsiz de kim?
İlahi aşkım; lakin zerren ona çıkmaz mı?
Mevsimde ismin, şiirde resmin;
Nasıl habersiz?

Eski nesil cümleler,
Yeni nesil zaten kadersiz.
Bir yangınsın gönlümde, susadığım canan,
Bu can dayanan.

Susayarak susuyorum sana,
İçimde Nemrut ateşi; canda yanan.
Sözden kavimler şaşkın, takvimler göçüyor,
Sensiz geceden hoyrat şarkılar geçiyor.

Hangi boyası dökülesi ev bu?
Bizsiz ışıkları sineyi delip geçiyor.