Tahsin Özmen Şiirleri - Şair Tahsin Özmen

-Bunun adı ne bit pazarına nur yağdırmak,
ne nostalji,
ne milenyum neslini küçümsemek,
ne de eskiyi kutsamak
bunun adı olsa olsa eskiye susamak.-

Hayvanlarda vefa var, sadakat var, merhamet var,
İhanet yok, nankörlük yok,
Hile hurda, yalan dolan, çalma çırpma yok, yok efendimiz.
Duygusuz, kalpsiz değiliz,
Biz kimseyi tutsak etmeyiz,
Biz kimseye bıçak çekmeyiz,

-Güneş de sanıyor ki, bir tek o yanıyor.
Ay da sanıyor ki bir tek o tutuluyor.-
.
-Aşk güneşi içmektir.-
-Aşk su arayan ateştir.-
.

özgürlük kadar
ölümü de düşündüm.
ama sanıldığı gibi
bir dinlenme,
bir susma değil.
daha çok

Uykusuzluk modern çağın en yaygın ibadeti olmuş. Gece üçte mavi ışık vuruyor suratlara. Parmaklar ekrana sürtünmekten yorulmuş ama. Uzun zamandır kimsenin kalbine dokunamamaktan muzdarip.

Önce şaşırdım.
Bir gencin gözlerindeki yorgunluğa. Bir annenin sabrına. Bir babanın suskun gururuna. Bir çocuğun ekran ışığında büyüyen yüzüne. Gecenin üçünde hâlâ ışık hızında kaydırabildiği parmaklarına. Şaşırdım. İçimde bir şey itiraz etti. Ekran kararmasının, bir mesajın gönderilmeden silinmesinin, şifrenin unutulmasının ölüm olduğu anlamsız geldi bana. Şaşırdım.

Sonra.

Bir kadının gözyaşı...:
Boyun büküşü bir garibin, bir yıldızın kayışı.
.
Kadın solarsa,
Bir gülün yaprağını dolu vurur, çiçekler solar, çocuklar solar.
Kadın ağlarsa,

Ayakkabı,
ayakkabı dışarı demektir, park demektir,
hoplamak, zıplamak, koşmak,
ip atlamak, topla oynamak,
al beni istediğin yere götür demektir
ayakkabı hayatı sevmek, özgürlüğü giymektir

Anneler yaratılmışların en güzelidir.
.
-Bir insanı,
en çok annesi sever gerisi yalan.
Bir insanın adını,

Bu Dünya'yı Hamsilere verin...!
Onlar denizin bebekleri değil mi?
Serçeler göğün? Çocuklar yerin?
.
Ne martılar maviye küssün,
Ne denizin kahkahası dalgalar sussun,

her sabah Annem gibi uyanıyorum
kendi kendimle Annem gibi konuşuyorum
onun gibi saçlarımı okşuyorum
.
onun gibi seviyorum
ah o yüzüm... her gün biraz daha reçel yanaklı Annem oluyorum