Tahsin Emek Şiirleri - Şair Tahsin Emek

SENSİZLİĞİ ÇEKİYORUM

Yokluğunla kaldım yine bu sabah
Sahilleri baştanbaşa dolaştım
Yaralı yüreğim gene çeker Ah!
Çılgın dalgalara sen diye çattım

Sen yokken yanımda

Bir boşlukta sanırım kendimi.
Bir esinti alır götürür sanki beni.
Senden başkasını bakıp göremem ki.
Sen yok iken yanımda ben olmam ki.

Sevdim doğduğuma pişman ettiler
Beni bir başıma bırakıp gittiler
Karşılıksız olmaz meğer sevgiler
Bir daha birini sever miyim hiç

Sevdim bir Ahuyu çok naz eyledi

Bu fırtına bu rüzgâr içimde kopar
Yakar içerimi sönmez yangınlar
Esse de dışımda serin rüzgârlar
İçerimi asla soğutamazlar

Üstüme yağsa da çılgın yağmurlar

VARA BİLSEM YANINA

Uzatıp da ellerimi vara bilsem.
Okşaya bilsem ipek saçlarını.
Sara bilsem o incecik belini.
Yüreğime basa bilsem seni.

UYAN ATAM BAYRAĞI GÖSTER

Uyan Atam uyan bak ne haldeyiz
Önümüz karanlık oldu görmeyiz
Gideceğimiz! Yolu artık bilmeyiz
Uyan Atam bize tekrar yol göster

YALAN DOLAN MODA OLMUŞ

Tutmaz oldu giden zaman bu günü Anne
Bu gün başka güneş ile doğuyor sanki
Hayat başka mevsim başka her şey bir başka
Başka olmuş insanlıklar değişmiş Anne

YANILTTILAR DALLAR BENİ

Tutunduğum dallar kaldı elimde
Meğer gövdeleri ezelden çürük
Köklerine benzer meğer dalları
Yüzleri de yokmuş yerlere dönük

NEREYE DOĞRU SAMANDAĞ

Üstüme karanlık çökmüş
An bilmez yirmi dört saat.
Güneş doğsada aradabir.
Aydınlatacak birşey bulmaz.

OLMAZ MI


Çıkarıp atalım yürek ten kini.
Severek insana baksak olmaz mı.
El lele vererek yere düşeni.