Tahsin Emek Şiirleri - Şair Tahsin Emek

NEREYE DOĞRU SAMANDAĞ

Üstüme karanlık çökmüş
An bilmez yirmi dört saat.
Güneş doğsada aradabir.
Aydınlatacak birşey bulmaz.

OLMAZ MI


Çıkarıp atalım yürek ten kini.
Severek insana baksak olmaz mı.
El lele vererek yere düşeni.

………………..O GİTTİ


Dönmeden ardını usulca bırakıp gitti
Elleri sallanıyordu omuzlardan aşağı
Belinde ibrişim kuşağı

Bak bu kaderdir sevdiğim
Sağ gösterip soldan vuran
Yazılan nefsinden gelir
Yoktur başka bunu yazan

Kalbinde beslediklerin

KALK GİDELİİM BU EL BİZE YARAMAZ



Kalk gidelim bu ellerden bize yaramaz
Dost dostu satıyor emanet olmaz

KARDEŞİM DERKEN

Karakteri! Dürüstlük
Sevgi dolu kalbi var
Geniştir o yüreği
Bütün bir dünya kadar

Yön belli değil


Ak deniz dalgalı fırtınalar var.
Poyraz da esiyor kuzey doğudan.
Dümenim kırıldı ne yapar kaptan.

AŞK BAŞKADIR SEVGİ BAŞKADIR BENDE


Herkesin harcı, olamazmış Aşk!
Kimi bilir, kimi! Bilmez yaşamak
Sevgi ırmağını! Elde mi; tutmak?

Ben Âli’yim! Âli’dendir her yanım
Âli Şahım Pir’im canım sultanım
Âli’nin yoluna fedadır Canım
Âlinin yolunda! Asil Erenler

Âlevi’yim! Âli aşkı içimde coşar

Akbabalar gökyüzünde toplanmış
Kararttılar dört yanını Türkiye’m
Her birinin gözünü kan bürümüş
Parça parça bölmek ister Türkiye’m

İçten dıştan hainlerin çok oldu